Plaat 1. 



Het geslacht Basms werd door Fallen in 1813 in 

 zijn Specimen novam Hymenoptera disponendi 

 methodum exhibens " opgesteld. Den naatn van het 

 geslacht treft men echter reeds in Fabricius' in 1804 

 uitgegeven Systema Piezatorum aan, doch het zamen- 

 geflanste en zeer verwarde Genus van den Kieler 

 hoogleeraar heeft niets te maken noch met dat van 

 Fallen, noch met dat van Gravenhorst, Stephens 

 of Holmgren. 



Wij nemen hier natuurlijk het geslacht op in de 

 nieuwe beteekenis en bevinden dan dat het zich van 

 alle andere geslachten uit de groep der Tryphonen 

 (zie Conspectus familiamm in de .Vonographia 7V//- 

 phonidum Sueciae van laatstgenoemden schrijver of 

 het work van Dr. Taschenberg ' gemakkelijk laat 

 afzonderen door het onderzoek der bovenkaken. Deze 

 toch - - verg. fig. 1 c. - - hebben hunnen boventand 

 door eene inkeeping in tweeen verdeeld, zoodat de 

 kaak drie tandjes schijnt te bezitten. 



De kenmerken van het geslacht zijn overigens de 

 volgenden : 



De kop breeder dan diep, met afgescheiden kop- 

 schildje. De sprieten draadvormig van vele leedjes, 

 het eerste bekervormig , scheef afgesneden, het tweede 

 veel kleiner, half in het eerste verborgen, knopvor- 

 mig, het derde cylindrisch, veel langer dan het vol- 

 gende en smal aan de basis, de overigen cylindrisch 

 langzamerhand in lengte afnemende (zie 1 </.). Het 

 borststuk kort, gedrongen, op den rug bol. Het 

 achterlijf breed aanzittend van 5 of 6 ringen, soms 

 van dwarsgleuven voorzien (zie 1 b.) , het eerste 

 segment nagenoeg altijd op den rug door twee kieltjes 

 in de lengte gekenmerkt. De legboor zeer kort. De 

 achterscheenen aan het eind met twee doorntjes ge- 

 wapend. 



Van eenigen der gewoonste soorten van Bassus 

 is het sedert lang bekend dat zij in de larven van 

 Syrphus-vliegen leven, zoo b. v. B. laelalorius in 

 Syrphus Pinaslri , doch men vindt ook opgegeven 

 dat Bassus-larven in insecten van andere orden huizen. 

 Zoo geeft Heeger in de his voor 1848 p. 986 aan , 

 dat uit de rups van H el iodines Roesella L. , welke 

 op Blitum virgatum, Spinacia, Chenopodium en 

 Atriplex leeft, bij hem onder andere parasiten ook 



1 Dr. E. T,. Taschenberg , Die Hymenepteren Deuttchlands nach 

 ihren GaUungen analyliich lusammengestettt , Leipzig 1866, in 8vo. 



Plate 1. 



The Genus Bassus was created by Fallen in 1813 

 in his Specimen novam Hymenoptera disponendi 

 methodum exhibens ", though the name , it is true, may 

 be already found in 1804 in the Syslema Piesalorum of 

 Fabricius, but the wonderfully unsettled and much 

 confused Genus of the Kilian Professor is as far distant 

 from the Genus Bassus of Fallen , as it is from those 

 of Gravenhorst, Stephens or Holmgren. 



We take here the Genus Bassus in the modern signi- 

 fication and recognize that it differs from all other 

 Genera in the section Tryphonidae (vide Conspectus 

 familiarum in the Monographia Tryphonidum Sueciae 

 of Holmgren or the valuable handbook of Taschen- 

 berg J ) by the form of the mandibles see fig. 1 c. 

 which have the superior tooth scinded in two, so that 

 the mandibles seem to offer three teeth each. 



The characters of the Genus, otherwise, are the 

 following. Head broader than deep, with separated 

 clypeus. Antennae filiform of many articles , the first 

 cupshaped, awry at the end, the second much smal- 

 ler, half inserted in the first, buttonshaped , the third 

 cylindrical , much longer than the following and nar- 

 row at the base, the others cylindrical also but di- 

 minishing gradually in size (vide fig. 1 </.). Thorax 

 short, rather buckly. Abdomen broadly sessile of 5 

 or 6 segments, sometimes divided by transversal im- 

 pressions (vid. fig. l/>) , the first of them nearly always 

 traversed longitudinally by two elevated lines. Ovipositor 

 very short. Posterior tibiae with two spurs at the tip. 



Of some of the commonest species of Bassus it has 

 been noticed long ago that they are parasitical to the 

 larvae of the Dipterous Genus Si/rphus, as for instance 

 B. laelalorius in S. Pinaslri; but it is moreover proved 

 that the larvae of Bassus live also in larvae of other 

 orders. Thus Heeger in the Isis for 1848, p. 986 

 mentions that out of the caterpillar of Heliodines 

 Roesella L. amongst other parasites also came forth 

 B. festivus F. ; so Tischbein bred B. laelalorius from 

 the larva of Adimonia ruslica and Keissig the same 

 insect out of Tortrices. 



The number of species in this Genus is very great ; 

 Holmgren enumerates 41 , Marshall's Catalogue 40. 

 Hence it will be found prudent to wait arranging 

 an analytical table of the species till more of them 



1 Dr. E. L. Taschenberg, Die Hymenopteren Deutschlands nach ihrcu 

 Gattungen analylisch zusamrnengestellt. Leipz. 1866, in-8 . 



