63 



voorwerp van deze, maar eene verschillende soort 

 is. Wei heeft zij eene knods van 4 leedjes aan de 

 s|)rieten (er is geene derde soort bekend, die dit 

 vertoont), maar de gedaante der sprieten is zeer 

 verschillend , gelijk blijken zal uit de vergelijking 

 van fig. 2 a . met l a . Men houde daarbij in het oog 

 dat reeds Forster (Hym. Studien II p. 126) heeft 

 opgemerkt dat Jurine's afbeelding een leedje te 

 veel aan de sprieten geeft (*) en dat ook Thomson 

 dit bevestigd door Diapria antennata Nees met 

 Dispar in de 2 e afdeeling van zijn geslacht Basalys 

 te plaatsen. 



Spilomicrus en Corynopria hebben in het vrouwe- 

 lijke geslacht geheel anders gevormde sprieten, het 

 eerste met sprieten van 13 leedjes die van het 4e 

 af langzamerhand in omvang toenemen, het tweede 

 met sprieten van 13 leedjes, waarvan 11 en 12 iets 

 grooter zijn dan de voorgaanden, maar het laatste 

 plotseling meer dan 3maal langer en 2maal dikker 

 is dan het 12 e . 



De kennis van L. dispar, nigripes en integer, als 

 mede die van Cor. cincta ben ik aan den Heer 

 Thomson verschuldigd , die de goedheid had mij 

 typische exemplareu toe te zenden, voor welke be- 

 leefdheid ik hem hartelijk dank zeg. 



Van Spilomicrus major, eene Zwitsersche soort, 

 bleef het wijfje nog onbekend, het mannetje ont- 

 ving ik uit Burgdorff van den Heer Meyer Diir. In 

 de maand Maart van dit jaar werd er ook een bij 

 den Haag gevangen door Jhr. Dr. Ed. Everts. 



Omtrent de levenswijze dezer dieren ben ik niet 

 in staat iets mee te deeleii. - Loxolr. triparlita is 

 door Marshall beschreven in Entom. monthly Magazine 

 IV p. 229. Naar mijne kleine collectie te oordeelen 

 zijn er nog vele Diaprioiden onbeschreven. 



(1) Forster zegt: Irrthumlich aber hat er (Jurine) bei dieser Figur 

 dem vergrossertem Fiihler dreizehn Glieder gegeben, wodurch man leicht 

 irre geleitet und auf die G attung Spilomicrus hiugewieseu werden konnte. 



true, she has also a club of four articles in the 

 antennae (and there exists no third species, offering 

 such an antennal club) , but the form of the antennae 

 is very unlike, as will be ascertained by comparing 

 fig. 2 a with la. Meanwhile it must be remembered 

 that already Fo'rster (Hymenopl. Studien II. p. 126) 

 has made the remark that Jurine's figure shows one 

 overcomplete article in the antenna, which is cor- 

 roborated by Thomson , placing Diapria anlennala Nees 

 together with Dispar in the second section of his 

 Genus Basalys. 



Spilomicrus and Corynopria have the female an- 

 tennae differently formed, the first genus offering 

 antennae of 13 articles, which to count from the 

 fourth are gradually increasing in size, the other 

 with 13 articles in the antennae, of which the 11* 

 and 12 th are slightly greater than the preceding, but 

 only the last is abnormal, increasing suddenly to 

 thrice the length and twice the breadth of the 12 th - 

 It is to Mr. C. G. Thomson that I owe my know- 

 ledge of L. dispar, nigripes, integer and of Cor. cincta , 

 for he was so kind as to send me typical specimens 

 for which benevolence I am very much obliged. 



Spilomicrus major is a species of which the female 

 remains latent; the male I once received from Herr 

 Meyer Dtir of Burgdorff in Switzerland, and in the 

 month of March past another male was found here 

 in the neighbourhood of the Hague by Sir Edw. 

 Everts, Ph. D. lam at a loss to tell anything about 

 the biology of these genera. Loxotr. tripartita has 

 been described by the Rev. Marshall in the Entom. 

 Monthly Magazine IV, p. 229. Accounting from my 

 little collection, I must suppose that a great deal of 

 the Diapridae of Europa still remain undescribed. 



