xii ROlMH-llADH 



Is math a ta fios again gu 'm bheil moran mliearachdan *na 

 m' obair, agus moran fhacal a dliitli oirre bu ohoir a bliith iiiiite ; 

 acli smuainic'h mi nach robh doigli iia's fhearr air a' ghnothach 

 sin a leasachadh na leigeil ris dhuibhse air fad na bh' agamsa 

 air a chruinneachadh cheana, agus iarraidh air a h-uile mac is 

 nighean mathar dhibh facaii is seann nos eile a chruinneachadh 

 's a chur ri' cheile, mar a tha mi an so gu durachdach a' 

 deanamh. 



Cha ruig mi leas ruith-mineachaidh a dheanamh air m' obair : 

 tuigidh sibh fein mar a leughas sibh i, agus mar a thuirt am bard 

 og : — "Biodh sibhse 'dol a null 's a nail gus an ruig sibh grunnd 

 na clais', cha 'n 'ell air, ma tha e gann, ach na th' ann a thoirt 

 as." 



Tha 'n obair so agamsa criochnaichte fhad so co dhiubh ; ach 

 dh' iarrainn oirbhse, 'illean 's a nigheanan oga gu h-araidh ur 

 guaillean a chur ris mar a thubhairt mi ; oir tha is bithidh iomadh 

 cothrom agaibhse nach robh agamsa. 



Tha 'n obair — obair a Chruthachaidh — tlaclidmhor innte fein, 

 agus feumail air a h-uile doigh. Na ceadaichibh dhuibh fein a 

 radh uair sam bith, "Clod am feum a th' innte," no, "cha 'n 'eil 

 uin' agam gu suil a thoirt air a leithid." Tha 'm feum so innte co 

 dhiubh, gu 'n toir e toileachadh mor dhuibh eolas sam bith 

 fhaotainn, agus ciod e a's mo tha 'm beachd na h-uile neach na 

 toileachadh fhaotainn. Cha 'n e sin a mhain, ach is ma dh' fhaoid- 

 teadh gu 'm faigh sibh aite 's duals na's fhearr 'san t-saoghal so 

 a chionn an t-eolas araid so a bhith agaibh. Ach tha mi 'n dochas 

 gu 'n eirich sibh os cionn sin, agus gu 'n cuir sibh romhaibh ur 

 canain, ur cliu, agus ur n-eolas a mheudachadh air ghaol an eolais 

 fheiii, agus air sgath nan daoine o'n d' thainig sibh. 



Tha e duilich learn a radh gu 'm bheil moran Ghaidheal a' 

 fa'H^ail ar duthchadh le canain bhlasmhor nam beann a' ruith gu 

 siubhlach 'nam beoil, ach an ceann beagan mhiosan, air sgath 

 naire neo-thlachdmhor, no o mhi-churam, nach aidich gu 'm bheil 

 smid 'nan ceann dhi. Na bithibh dhiubh so, tha mi 'guidhe oirbh. 

 Is fhada mu 'n cluinn sibh na Sasunnaich a' cur an seorsa canain 

 aca fhein air chul ann an am no ann an aite sam bith. Agus c'ar 

 son a chuireadh sibhse an fhior chanain sin a tha moran na's 

 fhearr ann an di-meas air doigh sam bith ? Tha daoin' ionnsaichte, 

 eadar Shasunnaich is Eilthirich, am fad 's am farsuinn, ag aideach- 

 adh buadhan na Gaidhlig, agus togaidh iadsan gu taingeil an ni 

 sin a tha sibhse a' leigeil air chall. Is masladh mor so. Mar a 

 sheinn Mac Mhaighstir Alasdair : — 



" Mhair i fos, 's cha teid a gloir air chall, 

 Dh" aindeoin go is rai-run mor nan Gall." 



