Erysimum. crucifkr.k. 37 



Pag. 



189, E. repandum, adde : 



Hab. in valle Kuram Affghaniae (Aitch. 67!). 



Hujus probabiliter varietas est E. Griffithianum Boiss. foliis integris, 

 floribus bracteatis tantum distinctum. E. Comperianum Czern. in Bull. 

 Mosq. 1854, 10, p. 304 ex Tauria htic etiam ex cl. Turcz. sententia referen- 

 tlum est. 



Ar. Geogr. Cachemiria. 



190, E. tenellum, adde : 



Hab. in Syria ad Charaba (Socin !), in Mesopotamiae deserto fluvii Chabur 

 (Haussk.!). 



Demum semipedale a basi ramosum ramis tortuosis, siliquae 12-16 lineas 

 longae tetragonae subcompressae. Species stigmate profunde bilobo insignis. 



192, post E. Creticum insere : 



E. Caucasicum (Trautv. Pl. Novae in Bull. Mosc. 1868) 

 bienne, caule erecto tenui pilis 2-4-partitis canescente simplici vel 



parce ramoso, foliis radicalibus numerosis cito exsiccatis cau- 



linis anguste linearibus acutis dentatis pube stellata canescen- 

 tibus , pedicellis brevibus fructiferis patentibus, petalis luteis longe 

 unguiculatis obovatis calyce bisaccato duplo longioribus, siliquis 

 longissimis tenuibus patentibus adpresse stellato-canis tetragonis a 

 dorso subcompressis, stylo siliquas latitudine sublongiore ei sequi- 

 lato, stigmate capitato retuso ©. 



Hab. in Transcaucasia prope Borschom et Baku (Radde!). Vidi in herb. 

 cl. Trautv. 



Fere bipedale, folia radicalia in speciminibus caeterum pessimis destructa, 

 flores mediocres magnit. E. versicoloris. Siliquae tenues 2-2 '/«-pollicares. 

 Facies omnino et siliquae longae tenues E. Olympici, sed stellatim nec bipar- 

 titim pubescentes. 



192, E. Ibericum : 



Facies, folia incisa, flores magni E. pulchelli a quo caeterum radice mono- 

 carpica aliisque notis longe distat. Siliquae exacte et acute tetragonae pilis 

 mixtis bi- et tripartitis canescentes, ideo aptius inter Heterotricha prope 

 E. Smyrneum collocandum. 



Hab. frequens in Caucaso centrali 3-6000'. In Caucaso orientali 4500- 

 8000' forma floribus subminoribus. 



Cl. Ruprecht distinguit E. macrocarpum Stev. herb. ex Iberia loco non 

 notato cujus unicum exemplar parte inferiore orbatum exstat et quod cl. 

 M.B. indicante forma robustior subramosa E. lberici esse videtur. 



193, E. canescens : 



Cl. Heldreich legit in regione media montis Kyllenes Achaiae prope Karya 

 3-4000' specimen fructiferum foliis destitutum Erysimi siliquis tetragonis 

 pube bipartita canescentibus et stigmate retuso affinis E. canescenti, sed sili- 

 quae crassiores sunt et a dorso subcompressae. 



