Polygala. polyoale.e. 7.*> 



Pag. 



P. supind terminales quoque occurrunt saepe in eodem specimine cum aliis 

 racemis ramuli sterilis evolutione omnino lateralibus. Pedunculi arcuato- 

 recurvi, alae obliquae, sepalum superius basi saccatum sunt quoque P. supinre 

 characteres; capsula in ea quoque inaequaliter biloba est alaquoad latitudi- 

 nem valde variabili marginata. P. recurvatam Cel. igitur pro synonym» 

 P. supinee habeo. 



472, post P. Hohenackerianam, loco var. 7. Jdblotzkiance, insere : 



P. Jablotzkiana (Fisch. et Mey. in herb. Meyer) perennis 

 rainute et crispule hirtula, caulibus tenuibus ascendentibus simpli- 

 cibus tota longitudine crebre foliosis in racemum terminalem den- 

 siusculum secundum abeuntibus, foliis brevissime petiolatis ellipti- 

 cis acutis, bracteis minimis triangulari-lanceolatis deciduis, pedi- 

 cellis brevissimis tandem nutantibus, sepalis lanceolatis tertio multo 

 majore, alis anguste ellipticis basi breviter angustatis albis nervis 

 non anastomosantibus, niamentis ad apicem fere usque monadelphis, 

 capsula... %. P. Hohenackeriana 7. Jablotzkiana Boiss. Fl. Or. 

 loc. cit. 



Hab. in provincia Asterabad Persiae (Karilin!) et prope Aschref (Bge. !). 



Ex speciminibus magis completis a P. Hohenackeriand differt ramis graci- 

 libus elongatis nec suffrutescentibus brevibus fastigiatim racemosis. Facies 

 P. supinte ad quam cam cl. Regel retulit, sed haec differt alis latioribus plu- 

 rinerviis nervis anastomosantibus racemisque ssepissime lateralibus nec ter- 

 minalibus. 



475, P. comosa : 



Cl. Ruprecht Fl. Cauc. p. 162 P. hybridam dc. (nomen cseterum omnino 

 incongruum) ab ea praeter flores majores bractea intermedia duplo longiore 

 distinctam autumat, sed haec nota valde variabilis. rhec forma grandiflora in 

 regione Caucasica P. comosd typica vulgatior est et transitum interdum ad 

 P vulgarem praebere videtur. An ambae sat distinctae? 



476, P. vulgaris : 



Ex cl. Ruprecht loc. cit. ut var. Caucasica a typo speciei diversa proposita 

 ob flores submajores et magis serotinos, bracteas fugaces et folia angustiora, 

 sed eas notas in speciminibus Caucasicis quae Europaeis simillima sunt non 

 video. 



Hab. in Caucaso centrali et Daghestania (Rupr. ! Becker!), Ponto Lazico ad 

 Djimil(Bal.!). 



476, P. alpestris, adde syn. : P. vulgaris var. alpkola C.A. Mey. 

 Beitr. VI, 51. — P. alpicola Ruprecht Fl. Cauc. p. 166. 



Ex speciminibus cl. auctoris ne minimum quidem discrimen exstat inter 

 plantam Caucasicam et Helveticam vel Sabaudam. 



Hab. in omni Caucaso alt. 4-8000' et in montibus Transcaucasiae (Rupr.!). 



