100 silkne^. Silene. 



Pag. 



Caules 4-5-pollicares, folia intermedia 8-9 lineas longa 7 lata, inferiora et 

 superiora diminuta, calyx 5 lineas longus post anthesin nutans et sub cap- 

 sula constrictus. Capsula matura non nota. Species ex affinitate S. cordifolire 

 et Lazicce floribus solitariis et calyce post anthesin nutante insignis. 



S. macronychia, viridis indumento viscidulo brevi obsita, cau- 

 libus e rhizomate tenui erectis foliosis semel vel bis dichotomis pau- 

 cifloris, foliis inferioribus oblongis acutis basi breviter attenuatis, 

 intermediis ovatis, bracteis a basi sessili rotundata oblongo-lanceo- 

 latis acuminatis, pedunculis calyci subajquilongis floris alaris lon- 

 gioribus, calyce patule papillari-hispidulo nervis pallide virentibus 

 dentibus lanceolato-subulatis elongatis florifero longe cylindrico 

 fructifero clavato sub capsula subconstricto, filamentis unguibus- 

 que petalorum exsertis hisce glabris non auriculatis, lamina alba 

 in lacinias longas liueari-oblongas bipartita, appendicibus triangu- 

 laribus elongatis, capsula oblonga dentibus calycinis breviore car- 



pophoro quadruplo longiore, seminibus 2[. 



Hab. in valle Kuram Affghanise inter pagos Pewar et Alikhel 6-7500' 

 (Aitch. 473!). 



Rhizoma ex unico surculo tenue nudum, caules '/«-l-pedales, folia inter- 

 media pollicaria, inferiora et superiora minuta, calyx cum dentibus fere 

 3 lineas longis 11 lineas longus, petalorum ungues valde exserti, filamenta 

 petalis sublongiora. Facies Melandrii, sed styli terni. Affinitas subdubia; 

 tandem hucusque melius nola ad calcem Auriculatarum juxta C. conme- 

 lincpfoliam et Lazicam collocanda esse videtur, quamvis ungues non auricu- 

 lati videantur. 



625, S. odontopetala : 



Ex hac specie cl. Celakovsky Oest. bot. Zeit. 1876, p. 321 formas binas a 

 cl. Fenzl, Rohrbach et a me ipso huic adnumeratas ut specifice distinctas 

 habet, sed multis speciminibus ex variis locis comparatis eas meras varie- 

 tates speciei valde polymorphse esse persuasum habeo. Forma major latifo- 

 lia viridis vel canescens foliis majoribus acutis (S. physocalyx Led.) in parte 

 magis septentrionali ditionis crescit, monte Elbrus Persiae (Ky. !), prov. Cau- 

 casicis (Nordm.!), Ponto Lazico (Auch. 490!) et in monte Boudouandagh 

 (Bal. !). Varietas altera cerastiifolia ex montibus Lycise et Tauri Cilicici habet 

 folia angustiora lanceolata et acuminata. In forma tertia in Tauro, montibus 

 Cataoniae, Hermone, Libano vulgatissima folia diminuta ^unt.incana saepius 

 obtusa, radicalia valde conferta. Quarta varietas adest a cl. Celakosvky ut 

 species propria S. candicans proposita indumento cano et foliis spathulatis 

 plantse Libani et Hermonis simillima, sed cujus calyces canescenti-tomentelli 

 nec glandulosi sunt. Forma quinta denique formae tertiae et quartae foliis 

 parvis et indumento cano similis differt tantum floribus subminoribus sub- 

 sessilibus magis congestis. 



626, post S. odontopetalam insere : 



S. Raddeana 1 (Trautv. Pl. Nov. V, p. 4) e c.audice crasso 

 tenuissime squamoso dense pulvinaris, foliis radicalibus rosulatis 



1 S. Raddeana Trautv. ex auctoris nota posteriore = S. odontopetala ?>. ceras- 

 tiifolia !! 



