122 A. Wallenskold 



iipparuit ci niini claritati' dicens: ,,Proiitcr lidciii easti coiiiu<rii seiuandain sustiuuisti aducrsa. 

 Oiniiis aiiiodo iiiipioruiii toiiiptaeio a te expelleiida est, et ciuas p<assa es iniuiias iiiaiiitcstaluintur. 

 ('ollig:e hcrbain. (|ae est siib capite tuo, et (|uibiiscum(iue leprosis dabis bibere in noniiue Domiiii 

 saluabuiitur ab iiitinnitate." Excitata letiticata cum deuotis oratioiiibus herbam coUegit, cui 

 siniilein miiKpiani \iderat, cirotecasque de nianibus extrahens inii)leiiit. Hora antem tertia naute 

 a Deo niissi iter facientes iuxta illani nipem vocati ab ea applicueiinit. Qui videntes tam 

 veiK'i-abileni esse personani compacientes receptani in naui rediixerunt ad portum. Egressa de 

 luiiii inuenit leprosuni niultum iiiiserabileni attiitam(|iie herbe porciunculani dédit ei cuni vino 

 bibere, statinKnie sanatus est. Fama ipsius vii(ii(jur diiuilgata veiiit ad ciuitateui, in qua erat 

 inipius ille leprosus eifectus, qui fratris filium in sinu huius domine occiderat. Ab ipso ergo nec 

 ab ali(iuo de faniiiia cogiiita fuit. Sed rogatur obnixe ab eius fratre, vt euni sanet et quicquid 

 velit recipiat pro mercede. llla se subueuire promittit, si de omnibus peccatis suis corani ce et 

 septem pcrsonis confessus fuerit. lllo igitur multa narrante, sed illud scelus penitus réticente, 

 respondit mulicr nirbil ei proficere medicinam vllo abscondito criminali. Tune ait frater suus, 

 cuius filium interfecerat: ..Aperi coi' tuum et emuuda ab omni peccato, iiuod, si quid aduersum 

 me niale egisti, totum tibi dimitto." Resolutus iu lacrimas expressit quod fecerat. Héros expauit 

 dicens se plus de amissione uobilis mulieris qnam de amissione tilii tristem esse. Que respondit: 

 „L)omine mi, ego suni illa mulier, que n)aluni pro malo non reddam, sed bonum." Restitutuni 

 sanitati optulerunt in sponsum, sed ipsa hec renuens sanaudo leprosos Roraam petiit et ab (Fol. 

 7 v") omnibus incognita illuc venit. Fratrem proinde iniperatoris lepra inuaserat, quem peccatum 

 suum confiteri coram papa et senatu Roniano coegit eunique curauit. Quo audito imperator 

 liens pugnisque faciem suam cedens miserum se exclamauit, flebantque omnes (jui aderant recor- 

 dati pie imperatricis. Tune illa lietus eorum non sustinens confessa est: „Quia ego sum." 

 Imperator igitur populusque Romanus summo perfusi gaudio imperatricem denuo tanquam a 

 Deo redditam assumere voluerunt. Tune illa dixit ad papam: „Votum feci in tribulationibus 

 meis Domino me nuUi vlterius coniungi viro, sed iu mouachali veste castimoniam seruare. Requi- 

 ratur igitur anima mea de manu tua, si diligens vel timens hominem plus ([uam Deum veste 

 sancta me non velaueris." Tune ille mox eam benedixit et induit sacra veste, in qua et Deo 

 spiritum reddidit. 



F 



De impératrice miraculum 



Ms. Paris, I^ibl. nat., f. lat. 17491, fol. 1.^5 r°a — 157 r°b. 



I II 



(F. ISSroa) Fuit olini uir (|uidaiii nobilis, ^'ultu placens, uerbo compositus 



Vrbis Rome dux venerabilis, Sensu, proie pre cunctis inclitus, 



Fide constans et facto stabilis, Legi semper diuine deditus, 



Iuxta causam index immobilis. Vite cursum ageus diuinitus. 



II, 2: Ms. Censu île ms. Bibl. iial. f. ht. 2333 A donne la bonne le^on). 



