228 PROLEGOMENA. 



esse censuit, et quae in hunc finem alii tentarunt, frivola esse, 

 et ad denominationem studiosos plurimum turbantem duxisse, 

 putavit. 



Illustri tarn en et egregio viro prorsus assentire nequeo. Etiam- 

 si enim institutio classium et ordinum morborum, neque pro 

 investigatione eorum satis perfecta reddi queat, neque pro 

 numero valde necessaria sit ; quodammodo tamen tentandam, 

 et ad majorem accurationem diligenter perducendam esse, puto. 



Enimvero, si ab illusione quae ex characteribus classium et 

 ordinum oriri queat, cavemus, et, ni fallor, cavere plerumque 

 licet, etiam classium et ordinum institutionem, in multis ad ple- 

 niorem et magis exactam specierum distinctionem conferre posse 

 contendo. Etsi enim ejusmodi institutionem, ubique certam et 

 accuratam semper assequi haud liceat, ipsos tamen conatus ad 

 illam assequendam magnopere ex re fore putarem, quippe qui 

 ad disquisitiones utiles, turn in pathologia, turn in morborum 

 historia, saepe obvenientes, subinde ducant. Certe, cum de 

 natura morborum disquirere velimus, distinguendi sunt, turn 

 per symptomata cuique propria, turn per ilia cum aliis quibus- 

 dam communia, quod nihil aliud est, quam morbos, uti alia 

 quaecunque in rerum natura distingui debent, per genera et 

 species distinguere, et hujusmodi distinctio generum, turn 

 supremorum turn proximorum, notationem necessario exigit. 



Quantacunque tamen ex instituendis morborum classibus et 

 ordinibus utilitas provenire possit, certe fatendum est, Nosolo- 

 gos, huic rei praecipue intentos, successus optatos nondum obti- 

 nuisse ; et ex hujus studii adeo imperfecti conspectu, ni fallor, 

 accidit, quod totam rem Nosologicam alii despexerint, alii vero 

 impossibilem judicaverint. 



Qui impossibilem putant, certe falluntur. Distinctionem 

 morborum aliquando difficilem esse, fatentur omnes ; possibilem 

 autem in plerisque esse, fateri etiam oportet ; nam, si quis hoc 

 negaverit, idem fecerit, ac si nullam esse artem medicam dixis- 

 set. Si revera tamen medici morbos a se invicem dignoscere 

 possint, certe quibus indiciis id faciant, etiam dicere queunt. 

 Haec autem indicia nulla alia esse possunt, quam quae morbum 

 quemque per genus et speciem definiant, quae rursus per 

 methodum Nosologicam, rite institutam, solummodo exponi 

 queant. 



