236 PROLEGOMENA. 



tassis non nisi post morbum finitum, statuendi, nequaquam in 

 Nosologia usurpari debent. Ita apud 111. Linnaeum Febrium 

 continentitvm, quas vocat, characteres a diuturnitate totius mor- 

 bi desumpti prorsus inepti sunt. 



In constituendis morborum characteribus, regula tertia est, 

 quod cum quisque fere morbus, ex plurium symptomatum con- 

 cursu solum dignoscatur, ex iis pro notis characteristicis quot 

 sufficiant ; nee plura tamen adhibenda sunt. Priores Nosologi 

 mihi videntur, in characteribus quos dederint, plerumque nimis 

 breves et deficientes fuisse ; et forsan mihi vitio verti potest, 

 quod aliquando sim in iisdem nimis longus et redundans. Nus- 

 quam quidem volens fui redundans ; ut vero essem copiosus 

 ubique me conatum fateor, prudentissimum fore ratus etiam ad 

 redundantiam appropinquare, quippe posteris multo facilius erit, 

 quod nimium est tollere, quam quod deficiat supplere. 



In characteribus denique morborum constituendis, quaeritur 

 etiam, an ex defectu functionis cujuslibet, quae in sano uno- 

 quoque exercetur, vel ex absentia symptomatum, in aliis ge- 

 nerihus vel speciebus apparentium, notas quasdam desumere li- 

 ceat ? Sauvagesius quidem defectus functionum, utpote nihil 

 positivum indicantes, pro morbis noluit admittere ; plures igitur, 

 qui a Linnaeo sub ordine constrictoriorum, et a Vogelio sub 

 classe epischesium, recensentur, penitus omisit. 



Sed, pace tanti viri, dixerim, quanquam defectus, si strictius 

 loqui veUmus, nihil positivum indicet ; defectum tamen functio- 

 nis, quam exercet quisque sanus, statum corporis humani exhi- 

 bere, quern ut distinguamus utilissimum est, atque etiam neces- 

 sarium, et ejusmodi status pro morbo recte haberi potest. Por- 

 ro, etiamsi in quibusdam defectus isti aliquando sine molestia vel 

 morbi symptomate observentur ; in plerisque tamen magnam 

 molestiam, et symptomata plurima pariunt In his igitur, de- 

 fectum functionum, saepe symptomatum causam manifestam, 

 pro morbo haberi licet, et ex ejusmodi defectu, in plurimis mor- 

 bis horum notas characteristicas petere licet, et oportet. Sau- 

 vagesius ipse in hac re parum sibi constare videtur, Debilita- 

 turn classem instituens, et Amnesiam, Agrypniam, Ischuriam, 

 ct alia etiam tanquam genera recensens. 



Quod notas ex absentia symptomatum, hi aliis congeneribus 

 apparentium, spectat; eas nequaquam bonas, et, ubicunque 



