252 PYREXIAE. 



(QUARTANA.) 



Q. arthritica, S. sp. 11. Musgr. de arthr. symptom, cap. 

 ix, h. 4 et 5. Arthritis febrisequa, S. sp. 10. Arthri- 

 tis febricosa, S. sp. 10. Werlhof. de febr. Cockburn 

 de morbis navigantium, obs. 19. 



Q. scorbutica, S. sp. 14. Barthol. de med. Dan. diss. iv. 

 Tim. 1. viii, cas. 18. 



2. INTEBPOSITA REMISSIONS TANTUM. 



Tetartophya, S. gen. 85. Sag. 323. Lin. 22. Quar- 

 tana remittens Auctorum. 



Varietates sunt, 



Tetartophya simplex, S. sp. 1.* 



Amphimerina semiquartana, S. sp. 23. 



Tetartophya semitertiana, S. sp. 25. 



Tetartophya maligna, S. sp. 6. Lautter. Hist. med. cas. 



21. M. Donat. lib. iii., cap. 14. et M. Gatenaria Horst. 



lib. i. obs. 15. 

 Tetartophya carotica, S. sp. 4. Werlhof. de febr. Bian- 



chi Hist. hep. pars. iii. const, ann. 1718, p. 751. 

 Tetartophya splenalgica, S. sp. 2.t 

 Tetartophya hepatalgica, S. sp. 3. Car. Pis. in praefat. p. 



33. 

 Amphimerina spasmodica, S. sp. 16. 



ERRATICS. Ad Tertianam vel Quartanam Erraticas S. 

 pertinere putamusj ; et hie ideo earum varietates sub- 

 junximus. 



Erratica quintana, S. sp. 1. Tulp. lib. iii. 52. Forest, lib. 

 iii. obs. 43. Ex quartana ill.JVan Swieten, comm. p. 505. 

 Erratica septana, S. sp. 2. Boerh. apudill. Van Swieten, 

 ibid. M. Don. 1. 3. 14. Hebdomadaria Schenkii ex Gib- 

 alto. Septimana, ill. Morgag. xlix. 36. 

 Erratica octana, S. sp. 3. Etmuller, prax. lib. i., xv. 

 cap. 2. Cyrilli in EtmuUer. p. 187, 188, 365. VaUes 

 Controv. 1. v., c. 25. P. Sal. Div. in not. ad D. A. de 

 Altomari, cap. xii. Zacut. Lus. P. M. lib. iii. obs. 34. 



* Quartanam Continuant morbum rarissimum esse, testantur scriptores medici omnes ; 

 sed illius exemplum ex Franc. Joelis operum tomo 3. citat Sauv. In loco autem citato, 

 nihil ad rem pertinens inveni ; sed tomi quinti pag. 63, haec verba proferuntur. Febris 

 quartanae ' species veteres duas constituunt. Quartanam Continuam, (quae mihi sep- 

 tuagenario nunquam visa est, et ideo earn aut rarissimam aut nullam esse judico) et In- 

 terpolatam, quae frequentissima est. ' 



"f- Hue febrem Fernelianam Raym. Fortis refert Sauv. et vult febrem ita a Forte dic- 

 tam fuisse, quod ea mortuus sit ipse Fernelius. Sed quodammodo hie errasse Sauvage- 

 eius mihi videtur. Nam febres quasdam Fernelianas vocat Fortis, torn, ii, cent. ii. obs. 

 35et36, non quod e genere remittentium fuerint, sed quod visceris cujusdam, hepatis 

 praesertim, labe comitatae sint ; et mortuus quidem est Fernelius ex inflainmatione lienis. 

 Sed quod hie morbus quartanae typum unquam exhibuit, non dicitur a Plantio, qui in 

 vita Feraelii, operibus ejus praefixa, de eo morbo narrat. 

 Vide Senacum de reeondita febrium natura, lib. i. cap, I, 



