278 PYREXIAE. 



(RUBEOLA.) 



Rubeola anomala, S. sp. 2. Morbilli anomali, Sydenh. 

 sect. v. cap. 3. 



b. Comitante Cynanche. 



Rubeola anginosa, sp. 4. Edinb. essays, vol v, a. 2. 



c. Comitante diathesi putrida. 



Clar. Watson, Lond. med. obs. vol. iv, art. 11. 



2. Rubeola (variolodes) papulis discretis eminentibus. 

 Rubeola variolodes, S. sp. 3.* Scotis, the Nirles. 



G. XXIX. SCARLATINA. 



Synocha contagiosa. Quarto morbi die, facies aliquantum 

 tumens ; simul in cute passim rubor floridus maculis am- 

 plis, tandem coalescentibus, post tres dies in squamulas 

 furfuraceas abiens ; superveniente dein saepe anasarca. 



Scarlatina, S. gen. 98. Vog. 39. Sag. 294. Junck. 75. 

 Species sunt, 



1. Scarlatina (simplex) nulla comitante cynanche. 



Scarlatina febris, S. sp. 1. Sydenh. sect, vi, cap. 2. Soc. 

 Roy ale, i. mem. p. 10. Macbr. p. 380. 



2. Scarlatina (cynanchica) cum cynanche ulcerosa.-f- 



Scarlatina anginosa, S. sp. 6. Withering on the scarlet 



fever. 

 De scarlatina porriginosa, S. sp. & Sydenh. sect vi. cap. 



6. et Scarlatina variolode, S. sp. 5, nobis non liquet. 



* Sauvagesium secutus, hunc morbum hie indicavi, etsi multum dubito an recte ad ru- 

 beolam referendus sit. Non solum enim forma papularum plorimum differt, sed, quod 

 majoris moment! esse videtur, est plernmque absque symptomatis catarrhalibus, rubeolae 

 adeo propriis. 



j- Spatio quadraginta annorum Scarlatinam sexies yel septies in Scotia epidemicam ob- 

 servavi, et in unoquoque exemplo morbus illius specie! erat quam Scarlatinam anginosam 

 vocat Sauvagesius. Nos Cynanchicam appellavimus, ex eo quod ulceribus faucium inter- 

 narum fere semper comitata fuit. Cum m plerisque aegris morbus cynanchem malignam 

 plurimum, aliquando satis exacte referebat, nee unquam scarlatinam epidemieam in omni- 

 ous aegris simplicem esse viderim, saepe dubitavi annon scarlatina omnis sit cynanchica, 

 et semper idem fere morbus ac cynanche maligna, supra inter Phlegmasias relata. Plures 

 autem rationes in hanc sententiam ire non sinunt. Certe enim, testibus Sydenhamo 

 perspicacissimo et aliis, scarlatina simplex, sivu nulla comitante cynanche, aliquando 

 observata fuit, et datur, itaque contagio quaedam specinca efflorescentiam cutis scarla- 

 tinam et hanc absque affectione quadam cynanchica, gignens. Quod, si aliquando etiam 

 contagio sit, fauces afficiens, quae plerumque etiam scarlatinam gignat, hoc nibil praeterea 

 mihi probare videtur, quam quod sit contagionum quarundam natura, ejusmodi ut simul 

 turn fauces, turn cutem, afficere valeat. Cum tamen contagiones istae ita differre possint 

 ut altera cutem, alteta fauces magis et primario amcere proclivis sit, hanc differential!! 

 inter scarlatinae et cynanchis malignae contagionem semper inesse puto. In morbo 

 epidemico, qHem pro Scarlatina habui, aliquot aegrotantium sine cynanche quacnnque 

 erant ; et in iis fere omnibus, quibus adfuit cynanche, haec beuigna admodum, ulcera ton- 

 siUamm, parva tantum nee serpentia, et plerumque pus bonum fundentia, exhibuit, et 

 morbus raro funestus fuit. In cynanche vero maligna aegrotantes omnea in ipso morbi 

 ingressu, cynanche correpti sunt, et haec fere semner ulcera maligna, foeda, serpentia, 

 eangraenosa, ostendebat. Morbus porro, putredinis et debilitatis indicia plunma pro- 

 dens, plerumque exitialis evasit. 



