294 NEUROSES. 



(APOPLEXIA.) 



Symptomatica esse videntur, 



Typhomania, S. gen. 178. Lin. 97- Vog. 23. Sag. gen. 

 284 Lethargus, S. gen. 179. Lin. 98. Vog. 22. Sag. 

 gen. 285. 

 Apoplexiae idiopathicae species sunt, 



1. Apoplexia (sanguined) cum signis plethorae univer- 



salis, et praecipue capitis. 



Apoplexia sanguinea, S. sp. 1. Morgagn. de causis, &c. 



ii, iii, Ix. Preysinger, sp. 1. Carus spontaneus, S. sp. 



2. Boerh. 1045. Asphyxia* spinalis, I)u Hamel, Hist. 



Acad.ann.l688,cap.2. Boerh. praelect. adlnstit.401. 



Morgagn. de caus. &c. iii, 3 Cataphora coma, S. sp. 2. 



2. Apoplexia (serosa) in corpore, plerumque senum, leuco- 

 phlegmatico. 



Apoplexia pituitosa, S. sp. 7- Apoplexia serosa, Prey- 

 singer, sp. 4. Morg. de causis, &c. iv, Ix Carus a hy- 

 drocephalo, S. sp. 16 Cataphora hydrocephalica, sp. 6. 

 Cataphora somnolenta, sp. 1 Lethargus literatorum, 

 sp. 7- Van Swieten in aph. 1010, 2 y et 3 . 



3. Apoplexia ( hydrocephalica)^ paulatim adoriens ; in- 

 fantes et impuberes, primum lassitudine, febricula, et do- 

 lore capitis, dein pulsu tardiore, pupillae dilatatione, et 

 somnolentia afficiens. 



Hydrocephalus interior, S. sp. 1. Hydrocephalus inter- 

 nus, Whytt's Works, p. 725. Lond. Med. Observ. vol. 

 iv. art. 3, 6, and 25. vi, 6, 7, 8. Gaudelius de hydro- 

 cephalo, apud Sandifort Thesaur. vol. ii. Ed. Med. 



Genus Asphyxiae ad Syncopen olim retuli, et ejusdem species quasdam non 

 nisi gradu a syncope differre, adhuc censeo. Plures vero asphyxiae species ad apo- 

 plexiae genus pertinere olim et nunc etiam persuasum habco ; ideoque eas hie re- 

 censui. Asphyxia spinalis quidem hie apposita, utpote signis nullis externis dig- 

 noscenda, male inter species recensetur ; si vero ad causas internas unquam respi- 

 cere liceret, certe inter apoplexiae species recensenda esset. Cum autem ad causas 

 externas et evidentes omnino respicere liceat, ab his satis perspectis plures 

 asphyxiae species a Sauvagesio recensitas inter apoplexiae species enumeravi ; nee 

 huic obstare yelim quod, in quibusdam asphyxiae speciebus, turn pulsus arteriarum 

 turn respiratio, vita etiam superstite, tandem penitus cessant ; nam in harum pleris- 

 que sub initio, cum motus et sensus fere penitus abolentur, superest adhuc motus 

 quidam turn cordis turn pulmonum ; et si tandem omnino cessant, idem aliquando 

 apoplecticis ante mortem accidit. In apoplexia porro, cerebrum, in syncope autem 

 cor, primario affectum esse opinor ; et asphyxiae species itaque, prout cerebrum vel 

 cor primario afficiant, quatenus id fieri, ex causis earum externis, conjicere liceat, 

 ad apoplexiae vel syncopes genus refero. 



+ In opere nosologico, morbos qui sub suo decursu variam induunt formam, rite 

 collocare, ideoque apoplexiae hydrocephalicae locum maxime idoneum assignare, 

 difficile est. Hunc morbum autem sub apoplexiae potius quam hydrocephali titu- 

 lo ponere vellem : primo, quia hydrocepnalus, qui hie subest, nequaquam sensibus 

 evidens est ; dein quia hie raorbus symptomatis ab hydrocephalo evidente pluri- 

 mum differt ; denique, quia causa proxima et tandem symptomatis, apoplexiae 

 quam maxime affinis est. 



