PR^FATIO. 127 



ptus et celebratus, qui specie tenus artem constituent, revera 

 veterum labores corruperit. Id tamen posteris gratum esse 

 solet, propter usum operis expeditum et inquisitionis novae tae- 

 dium et impatientiam. Quod si quis consensu jam inveterato 

 tanquam temporis judicio moveatur, sciat se ratlone admodum 

 fallaci et infirma niti. Neque enim nobis magna ex parte 

 notum est, quid in scientiis et artibus, variis saeculis et locis, in- 

 notuerit et in publicum emanarit ; multo minus, quid a singulis 

 tentatum sit et secreto agitatum. Itaque nee temporis partus 

 nee abortus extant in fastis. Neque ipse consensus ejusque 

 diuturnitas magni prorsus aestimandus est. Utcunque enim 

 varia sint genera politiarum, unicus est status seientiarum, 

 isque semper fuit et mansurus est popularis. Atque apud 

 populum plurimum vigent doctrinae aut contentiosae et pu- 

 gnaces aut speciosae et inanes, quales videlicet assensum aut 

 illaqueant aut demulcent. Itaque maxima ingenia proculdubio 

 per singulas aetates vim passa sunt ; dum viri captu et intel- 

 lectu non vulgares, nihilo secius existimationi suae consulentes, 

 temporis et multitudinis judicio se submiserint. Quamobrem 

 altiores contemplationes si forte usquam emicuerint, opinionum 

 vulgarium ventis subinde agitatae sunt et extinctae. Adeo ut 

 Tempus, tanquam fluvius, levia et inflata ad nos devexerit, 

 gravia et solida demerserit. Quin et illi ipsi autnores qui dicta- 

 turam quandam in scientiis invaserunt et tanta confidentia de 

 rebus pronuntiant, cum tamen per intervalla ad se redeunt, ad 

 querimonias de subtilitate naturae, veritatis recessibus, rerum 

 obscuritate, causarum implicatione, ingenii humani infirmitate, 

 se convertunt ; in hoc nihilo tamen modestiores, cum malint 

 communem hominum et rerum conditionem causari quam de 

 seipsis confiteri. Quin illis hoc fere solenne est, ut quicquid 

 ars aliqua non attingat id ipsum ex eadem arte impossibile esse 

 statuant. Neque vero damnari potest ars, quum ipsa disceptet 

 et judicet. Itaque id agitur, ut ignorantia etiam ab ignominia 

 liberetur. Atque quae tradita et recepta sunt ad hunc fere 

 modum se habent : quoad opera sterilia, quaestionum plena ; 

 incrementis suis tarda et languida ; perfectionem in toto simu- 

 lantia, sed per partes male impleta ; delectu autem popularia et 

 authoribus ipsis suspecta, ideoque artificiis quibusdam munita et 

 ostentata. 1 Qui autem et ipsi experiri et se scientiis addere 



1 So selected as to favour popular notions, while at the same time their truth is 

 doubted even by those who propound them, on which account they are fenced round 

 and set forth with sundry artifices. 



