DISTR1BUTIO OPERIS. 141 



Deinde, praepostera argumentandi subtilitas et ventilatio 

 serum rebus plane desperatis tentatur remedium, nee negotium 

 ullo modo restituit aut errores separat. Itaque nulla spes 

 majoris augment! ac progressus sita est, nisi in restauratione 

 quadam scientiarum. 



Hujus autem exordia omnino a naturali historia sumenda 

 sunt, eaque ipsa novi cujusdam generis et apparatus. Frustra 

 enim fuerit speculum expolire, si desint imagines; et plane 

 materia idonea pra3paranda est intellectui, non solum praesidia 

 fida comparanda. Differt vero rursus historia nostra (quern- 

 admodum logica nostra) ab ea quae habetur, multis rebus : fine 

 sive officio, ipsa mole et congerie, dein subtilitate, etiam 

 delectu et constitutione in ordine ad ea quae sequuntur. 



Primo enim earn proponimus historiam naturalem, quae non 

 tain aut rerum varietate delectet aut praesenti experimentorum 

 fructu juvet, quam lucem inventioni causarum affundat, et 

 philosophiae enutricandae priniam mammam praebeat. Licet enim 

 opera atque activam scientiarum partem praecipue sequamur, 

 tamen messis tempus expectamus, nee museum et segetem her- 

 bidam demetere conamur. Satis enim scimus, axiomata recte 

 inventa tota agmina operum secum trahere, atque opera non 

 sparsim sed confertim exhibere. Intempestivum autem ilium 

 et puerilem affectum, ut pignora aliqua novorum operum pro- 

 pere captentur, prorsus damnamus et amovemus, ceu pomum 

 Atalantae quod cursum retardat. Atque Historiae nostrai 

 Naturalis officium tale est. 



Quoad congeriem vero, conficimus historiam non solum 

 naturae liberae ac solutae (cum scilicet ilia sponte fluit et opus 

 suum peragit), qualis est historia ccelestium, meteororum, terras 

 et maris, mineralium, plantarum, animalium ; sed multo magis 

 naturae constrictae et vexatae ; nempe, cum per artem et ministe- 

 rium humanum de statu suo detruditur, atque premitur et 

 fingitur. Itaque omnia artium mechanicarum, omnia operativas 

 partis liberalium, omnia practicaruni complurium quae in artem 

 propriam non coaluerunt, experimenta (quantum inquirere 

 licuit et quantum ad finem nostrum faciunt) perscribimus. 

 Quin etiam (ut quod res est eloquamur) fastum hominum et 

 speciosa nil morati, multo plus et operae et praesidii in hac 

 parte quam in ilia altera ponimus; quandoquidem natura 

 rerum magis se prodit per vexationes artis quam in libertate 

 propria. 



