DISTRIBUTIO OPERIS. 145 



Atque in eo sunt omnia, siquis oculos mentis a rebus ipsis 

 nunquam dejiciens, earum imagines plane ut sunt excipiat. 

 Neque enini hoc siverit Deus, ut phantasiae nostee somnium 

 pro exemplari mundi edamus: sed potius benigne faveat, ut 

 apocalypsim ac veram visionem vestigiorum 1 et sigilloruin crea- 

 toris super creaturas scribamus. 



Itaque Tu Pater, qui lucem visibilem primitias creaturae de- 



disti, et lucem intcllectualem ad fastigium operum tuorum in 



faciem hominis inspirasti ; opus hoc, quod a tua bonitate pro- 



fectum tuam gloriam repetit, tuere et rege. Tu postquam con- 



versus es ad spectandum opera quae fecerunt manus tuas, vidisti 



quod omnia essent bona valde ; et requievisti. At homo con- 



versus ad opera quae fecerunt manus suae, vidit quod omnia 



essent vanitas et vexatio spiritus; nee ullo modo requievit. 



Quare si in operibus tuis sudabimus, facies nos visionis tuae et 



sabbati tui participes. 2 Supplices petimus, ut haeo 



mens nobis constet ; utque novis eleemosynis, 



per manus nostras et aliorum quibus 



eandem mentem largieris, 



familiam humanam 



dotatam velis. 



1 This application of the word "vestigia" is constantly made by the schoolmen. 

 Thus St. Thomas Aquinas : '* In rationalibus creaturis est imago Trinitatis, in cseteris 

 vero creaturis est vestigium Trinitatis, in quantum in eis inveniuntur aliqua qua? re- 

 ducuntur in divinas personas." Summa Theolog. l ma pars, q. 45. art. 7. 



2 Compare this with St. Augustine's prayer at the close of the Confessions. " Domine 

 Deus pacem da nobis (omnia enim praestitisti nobis), pacem quietis, pacem Sabbati, 

 Sabbati sine vespera. Omnis quippe iste ordo pulcherrimus rerum valde bonarum 

 modis suis peractis transit urns est, et mane quippe in eis factum est et vespera. 

 Dies autem Septimus sine vespera est, nee habet occasum, quia sanctificasti eura ad 

 permansionem sempiternam, ut id quod tu post opera tua bona valde, quamvis ea 

 quietus feceris, requievisti septimo die, hoc praeloquatur nobis vox libri tui, quod et nos 

 post opera nostra, ideo bona valde quia tu nobis ea donasti, sabbato vitse seternae re- 

 quiescamus in te." Conf. xiii. 35 6. 



Compare also the line with which the Faerie Queene breaks off: 



" O that [q. thou ?] great Sabbaoth God graunt me that Sabbaoth sight." 



VOL. I. 



