184 



NOVUM ORGANUM. 



spiritu quodam repletae continue vegetant et crescunt; primo 

 rudes, deinde commodae, postea excultse, et perpetuo auctse. 



LXXV. 



v 



Etiam aliud signum capiendum est (si modo signi appellatio 

 huic competat ; cum potius testimonium sit atque adeo testimo- 

 niorum omnium validissimum) ; hoc est propria confessio au- 

 thorum, quos homines nunc sequuntur. Nam et illi qui tanta 

 fiducia de rebus pronuntiant, tamen per intervalla cum ad se 

 redeant, ad querimonias de naturae subtilitate, rerum obscuritate, 

 aAihumani ingenii infirmitate, se convertunt. Hoc vero si simpli- 

 '*" v citer fieret, alios fortasse qui sunt timidiores ab ulteriori inqui- 

 ^ y, sitione deterrere, alios vero qui sunt ingenio alacriori et magis 

 jjr!jJ fidenti ad ulteriorem progressum acuere et incitare possit. . 

 i xfr y^' j^ s Verum non satis illis est de se confiteri, sed quicquid sibi ipsis 

 ^* aut magistris suis incognitum aut intactum fuerit id extra ter- 

 minos Possibilis ponunt, et, tanquam ex arte, cognitu aut factu^ 

 impossibile pronuntiant: summa ^mperbia et invioSi^Suorum ' 

 inventorum infirmitatem in naturae ipsius calumniam et aliorum 

 omnium desperationem vertentes. Hinc schola Academiae Novae, 

 quae Acatalepsiam ex professo tenuit, et homines ad sempiternas 

 tenebras damnavit. Hinc opinio, quod Formae sive verae rerum 

 differentiae (quae revera sunt leges actus puri) 1 inventu impos- ., 

 sibUes sint, et ultra hominem. 2 Hinc opiniones illae injicjiva et 

 o^eraftya parte ; calorem solis et ignis toto genere djfferre;p_e_ 

 sclEceTKomines putent, se per opera ignis alTquid simile iis cp&ae^ 

 in natufa fiunt educere et formare posse. Hinc illud : com- 

 ^positionem tanium opus hominis, mistionem vero opus solius 

 naturae esse 3 : ne scilicet homines sperent aliquam ex arte cor- 

 ^porum naturalium generationem aut transformation em. Itaque 

 ex hoc signo homines sibi jpersuaderi facile patientur, ne cum 

 dogmatibus non solum desperatis sed etiam desperationi devotis 

 fortunas suas et labores misceant. 



LXXVI. 



Neque illud signum praetermittendum est ; quod tanta fuerit 



1 Compare II. 2. " Licet enim in natura nihil vere existat prater corpora in- 

 dividua edentia actus puros ex lege, &c. Earn autem legem ej usque paragraphos Forma- 

 rum nomine intelligimus." And for an explanation of the meaning of " actus purus " 

 see the General Preface, p. 31. J. S. 



2 The doctrine of the incognoscihility of forms is quoted hy Boyle and Sennert. 

 See the " Quid sint qualitates occultae " of the latter, from Scaliger's Exercitationes in 

 Cardanum, a work which seems to have been very generally read. 



8 The reference is to Galen, who in his treatise De Natural. Facultatibus contrasts 

 the inwardly formative power of nature with the external operations of art. See note 

 on Tcmporis Partus Musculus. J. S. 



