NOVUM ORGANUM. 185 



inter philosophos olim dissensio et scholarum ipsarum varietas : 

 quod satis ostendit viam a sensu ad intellectum non bene 

 munitam fuisse, cum eadem materia philosophise (natura scilicet 

 rerum) in tarn vagos et multiplices errores abrepta fuerit et 

 distracta. Atque licet hisce temporibus dissensiones et dogma- 

 turn diversitates circa principia ipsa et philosophias integras 

 ut plurimum extinctae sint ; tamen circa partes philosophise in- 

 numerae manent quasstiones et controversiaa ; ut plane appareat, 

 neque in philosophiis ipsis neque in modis demonstrationum 

 aliquid certi aut sani esse. 



LXXVII. 



(_ Quod vero putant homines in philosophia Aristotelis magnum 

 utHjue consensum esse ; cum post illam editam antiquorum 

 philosophise cessaverint et exoleverint, ast apud tempora quae 

 sequuta sunt nil melius inventum fuerit ; adeo ut ilia tarn bene 

 posita et fundata videatur, ut utrumque tempus ad se traxerit : 

 primo, quod de cessatione antiquarum philosophiarum post Ari- 

 stotelis opera edita homines cogitant, id falsum est ; diu enim 

 postea, usque ad tempora Ciceronis et saecula sequentia, man- 

 serunt opera veterum philosophorum. Sed temporibus inse- 

 quentibus, ex inundatione barbarorum in imperium Romanum 



f i PQstquam doctrina humana velut naufragium perpessa esset. 

 ^ p~M ' VIS ^JSL.yn^tfiZr*. #>f^AAf* v^,*> t^r .Tl 

 turn demum philosophise Aristotelis et Jrlatonis, tanquam tabulae 



ex materia leviore etjninus solida, per fluctus temporum servatae 

 sunt! lUud etiam de consensu tallit homines, si acutius rem 

 introspiciant. Verus enim consensus is est, qui ex libertate 

 judicii (re prius explorata) in idem conveniente consistit. At 

 numerus longe maximus eorum qui in Aristotelis philosophiam 

 consenserunt, ex pragjudicio et authoritate aliorum se illi manci- 

 pavit ; ut sequacitas sit potius et coitio, quam consensus. Quod 

 si fuisset ille verus consensus et late patens, tantum abest ut 

 consensus pro vera et solida authoritate haberi debeat, ut etiam 

 violentam prassumptionem inducat in contrarium. Pessimum 

 enim omnium est augurium quod ex consensu capitur in rebus 

 intellectualibus ; exceptis divinis et politicis, in quibus suffragi- 

 orum jus est. 1 JNmil enfm multis placet^nisi imaginationem 

 feriat, aut intellectum vulgarium notionum nodis astringat, ut 

 supra dictum est. Itaque optime traducitur illud Phocionis a 



1 Bacon does not mean that the votes of a majority are necessarily valid in matters 

 of divinity or politics, but merely that, from the nature of the case, the argument ex 

 consensu has more weight in these than in purely scientific questions. 



