188 



NOVUM ORGANUM. 



magnum progressum in scientiis (praesertim in parte earum 

 operativa), nisi Philosophia Naturalis ad scientias particulares 

 producta fuerit, et scientiae particulares rursus ad Natural em 

 Philosophiam reductae. Hinc enim fit, ut astronomia, optica, 

 musica, plurimae artes mechanicae, atque ipsa medicina, atque 

 (quod quis niagis miretur) pliilosophia moralis et civilis, et 

 scientiae logicae, nil fere habeant altitudinis in profundo ; sed per 

 superficiem et varietatem rerum tantum labantur : quia post- 

 quam particulares istae scientiae dispertitae et constitutes fuerint, 

 a Philosophia Natural! non amplius alantur ; quae ex fontibus 

 et veris contemplationibus motuum, radiorum, sonorum, tex- 

 turae et schematismi corporum, affectuum, et prehensionum in- 

 tellectujlmm, novas vires et augmenta illis impertiri potuerit. 

 Itaque minime mirum est si scientiae non crescant, cum a 

 radicibus suis sint separatae. 



LXXXI. 



Rursus se ostendit alia causa potens et magna, cur scientiae 

 parum promoverint. Ea vero haec est ; quod fieri non possit, 

 ut recte procedatur in curriculo, ubi ipsa meta non recte posita 

 sit et defixa. Meta autem scientiarum vera et legitima non 

 alia est, quam ut dotetur vita humana novis inventis et copiis. 

 At turba longe maxima mnil ex hoc sapit, sed meritoria plane 

 est et professoria; nisi forte quandoque eveniat, ut artifex 



aliquis acrioris ingenii et o;lpriae cupidus novo alicui invento 

 _ * w KPI*_ IfcY' 5 ^^ flA Jfcx-fr-*v^j^c Jtihs^ h 



det operam ; quod terejit cum facultatum oispendio. tai apud 



plerosque tantum abest ut homines icTsibi proponant, ut sc^en- 

 tiarum et artium massa augmentum obtineat, utex^^_quae 

 praesto est massa nil_amplius sumant aut quaerant, quam quan- 

 tum aousum professorium aut lucrum aut existimationem aut /^ 

 hujusmodi compendia convertere ^possint. Quod si quis ex tanta 

 multitudine scientianTaffectu ingenuo et propter se expetat ; in- 

 venietur tamen ille ipse, potius contemplationum et doctrinarum 

 varietatem, quam veritatis severam et rigidam inquisitionem 

 sequi. Rursus, si alius quispiam fortasse veritatis inquisitor 

 sit severior ; tamen et ille ipse talem sibi proponet veritatis 1/L^ L 

 conditioner^ quae menti et intellectui satisfaciat in redditiqnej ^ 



usarum rerum quae iampridem sunt coo;nitae; non earn quae I fr s 

 tiuJi t/ >li:lL%\ trtLo ^iJt^Vftuc^ tTUv/trv^i- *J~> test^t^te^M 

 >va ope.rum pignora et novam axiomatum lucenP assequafur. 



finis scielatiarum a nenime^a^CicnSerie^positus sit, 



L 

 /c 





causj 



y 



nova 



non mirum est si in iis quae sunt subordinata ad finem, sequatur 

 aberratio. 



