214 NOVUM ORGANUM. 



nimis subtiles ac mere speculative, ct quasi nullius usus : quod 

 genus rerum, hominum studia avertere et alienare possit. 



Atque de istis rebus quae videntur vulgatae, illud homines 

 cogitent; solere sane eos adhuc nihil aliud agere, quam ut 

 eorum quae rara sunt causas ad ea quae frequenter fiunt 

 referant et accommodent, at ipsorum quae frequenter eveniunt 

 nullas causas inquirant, sed ea ipsa recipiant tanquam concessa 

 et admissa. 



Itaque non ponderis, non rotationis coelestium, non caloris, 

 non frigoris, non luminis, non duri, non mollis, non tenuis, non 

 densi, non liquidi, non consistentis, non animati, non inanimati, 

 non similaris, non dissimilaris, nee demum organici, causas 

 quaerunt ; sed illis, tanquam pro evidentibus et manifestis, re- 

 ceptis, de ceteris rebus quae non tarn frequenter et familiariter 

 occurrunt disputant et judicant. 



Nos vero, qui satis scimus nullum de rebus raris aut notabi- 

 libus judicium fieri posse, multo minus res novas in lucem 

 protrahi, absque vulgarium rerum causis et causarum causis 

 rite examinatis et repertis, necessario ad res vulgarissimas in 

 historian! nostram recipiendas compellimur. Quinetiam nil 

 magis philosophiae offecisse deprehendimus quam quod res quae 

 jGuniliares sunt et frequenter occurrunt contemplationem holni" 

 num non morentur et detineant, sed recipiantur obiter, neque 

 earum causae qugri soieant: ut non saepius re^uiratur infor- 



matio de rebus ignotis, q\um attentio in notis. 



cxx. 

 Quod vero ad rerum vilitatem attinet, vel etiam turpitudi- 



y 



/ 



r nem ' Quibus (ut ait Plinius) honos praefandus est l ; eas res, non 

 **" minus quam lautissimae et pretiosissimae, in historiam natu- 

 ralem recipiendae sunt. Neque propterea polluitur naturalis 

 historia: sol enim aeque palatia et cloacas ingreditur, neque 

 1 tamen polluitur. Nos autem non Capitolium aliquod aut Pyjra- 

 midem hominum superbiae dedicamus aut condimus, sed tem- 

 ' * tj pl um sanctum ad exemplar mundi in intellectu humano fundamus. 

 Itaque exemplar^sequiinur. Nam quicquid essentia dignum 

 est, id etiam scientia dignum, quse est essentiae imago. At vilia 

 aeque subsistunt ac lauta. Quinetiam, ut e quibusdam putri- 

 dis materiis, veluti musco et zeto, aliquando optimi odores 



( h 



l " Rerum natura, hoc est, vita narratur, et base sordidissima sui parte, ut plurima- 

 rum rerum aut rusticis vocabuli's aut externis, imo barbaris, etiam cum honoris prae- 

 fatione ponendis. " Plin. Hist. Nat. i. ad init. Compare also Aristot. De Part. Animal. 

 i. 5. 



