

NOVUM ORGANUM. 219 



docendi lumen sparsim addidisse; sed particularium notas et 

 codicillos ac commentarios suos in lucem edere supervacuum 

 et molestum putasse ; ideoque fecisse quod in aedificando fieri 

 solet, nempe post sedificii structuram machinas et scalas a con- 

 spectu amovisse. Neque aliter factum esse credere certe opor- 

 tet. Verum nisi quis omnino oblitus fuerit eorum quae superius 

 dicta sunt, huic objectioiii (aut scrupulo potius) facile responde- 

 bit. Formam enim inquirendi et inveniendi apud antiques et 

 ipsi profitentur 1 , et scripta eorum prse se ferunt. Ea autem 

 non alia fuit, quam ut ab exemplis quibusdam et particularibus 

 (additis notionibus communibus, et fortasse portione nonnulla 

 ex opinionibus receptis quae maxime placuerunt) ad conclusiones 

 maxime generales sive principia scientiarum advolarent, ad 

 quorum veritatem immotam et fixam conclusiones inferior es per 



media educerent ac probarent ; ex quibus artem constituebant. 

 - - - ~* ^-~ 



__ - s- . 



Turn demum si nova particularia et exempla mota essent et ad- 



ducta quae placitis suis refragarentur, ilia aut per distinctiones 

 -aut per regularum suarum explanationes in ordinem subtiliter 

 redigebant, aut demum per exceptiones grosso modo summove- 

 ^ an * : a ^ rerum particularium non refragantium causas ad ilia 

 principia sua laboriose et pertinaciter accommodabant. Verum 

 nec historia naturalis et experientia ilia erat, quam fuisse 

 oportebat, (longe certe abest,) et ista advolatio ad generalis- 

 sima omnia perdidit. 



cxxvi. 



Occurret et illud : nos, propter inhibitionem quandam pro- 

 nuntiandi et principia certa ponendi donee per medios gradus 

 ad generalissima rite perventum sit, suspensionem quandam 

 judicii tueri, atque ad Acatalepsiam rem deducere. Nos vero 

 non Acatalepsiam* sed Eucatalepsiam meditamur et proponi- 

 mus : sensui enim non derogamus, sed ministramus ; et intel- 

 lectum non contemnimus, sed regimus. Atque melius est scire 

 quantum opus sit, et tamen nos non penitus scire putare, quam 

 penitus scire nos putare., et tamen nil eorum quae opus est 

 scire. 



CXXVII. 



Etiam dubitabit quispiam, potius quam objiciet, utrum nos 

 de Naturali tantum Philosophia, an etiam de scientiis reliquis, 

 Logicis, Ethicis, Politicis, secundum viam nostram perficiendis 



1 " rrofitcmur " in the original edition ; obviously a misprint. Compare the cor- 

 responding passage in Inquisitio hgitima de Motu, 



