220 NOVUM ORGANUM. 



loquamur. At nos certe de universis haec quae dicta sunt in- 

 telligimus : atque quemadmodum vulgaris logica, quae regit res 

 per Syllogismum, non tantum ad naturales, sed ad omnes scien- 

 tias pertinet; ita et nostra, quse procedit per Inductionem, 

 omnia complectitur. Tarn enim historiam ejLtabulas inveni- 

 endi conficimus de Ira, Metu, et Verecundia, et^similibus ; ac 

 etiam de exemplis rerum Civilium: nee minus de motibus 

 mentalibus Memorise, Compositionis et Divisionis 1 , Judicii, et 

 reliquorum : quam de Calido et Frigido, aut Luce, aut Vege- 

 tatione, aut similibus. 2 Sed tamen cum nostra ratio Interpre- 

 tandi, post historian! praeparatam et ordinatam, non mentis^ 

 tantum motus et discursus (ut logica vulgaris), sed et rerum 

 naturam intueatur ; ita mentem regimus, ut ad rerum naturam 

 se, aptis per omnia modis, applicare possit. Atque propterea 

 multa et diversa in doctrina Interpretationis praecipimus, quae ad 

 subjecti de quo inquirimus qualitatem et conditioner^ modum 

 inveniendi nonnulla ex parte applicent. in 



At illud de nobis ne dubitare quidem fas sit; utrum nos 

 philosophiam et artes et scientias quibus utimur destruere et 

 demoliri cupiamus : contra enim, earum et usum et cultum* et 

 honores libenter amplgc^imffl Neque enim ullo modo offici- 

 mus, quin istae quae invaluerunt et disputationes alant, et 

 sermones ornent, et ad professoria munera ac vitae civilis com- 

 pendia adhibeantur et valeant; denique, tanquam numismata 

 q ua3 dam 5 consensu inter homines recipiantur. Quinetiam signi- 

 ficamus aperte, ea quae nos adducimus ad istas res non multum 

 idonea futura ; cum ad vulgi captum deduci omnino non possint, 

 nisi per effecta et opera tantum. At hoc ipsum quod de affectu 

 nostro et bona voluntate erga scientias receptas dicimus quam 

 vere profiteamur, scripta nostra in publicum edita (praesertim 

 libri de Progressu Scientiarum) fidem faciant. Itaque id verbis 

 amplius vincere non conabimur. Illud interim constanter et 

 diserte monemus; his modis qui in usu sunt nee magnos in 

 scientiarum doctrinis et contemplatione progressus fieri, nee 

 illas ad amplitudinem operum deduci posse. 



1 Synthesis and analysis ? 



2 This passage is important because it shows that Bacon proposed to apply his 

 method to mental phenomena ; which is in itself a sufficient refutation of M. Cousin's 

 interpretation of the passage in which, when censuring the writings of the schoolmen, 

 he compares them to the self-evolved web of the spider. I have elsewhere spoken 

 more at length of this passage. [See p. 92.] 



