298 NOVUM ORGANUM. 



in supernis verus et realis, nee per defectum restitutionis pla- 

 netae in motu diurno ad idem punctum cceli stellati, nee per 

 diversam politatem zodiaci, habito respectu ad polos mundi ; 

 quae duo nobis hunc motum pepererunt. Primum enim pheno- 

 menon per anteversionem et derelictionem optime salvatur ; se- 

 cundum per lineas spirales ; adeo ut insequalitas restitutionis et 

 declinatio ad tropicos possint esse potius modificationes motus 

 unici illius diurni, quam motus renitentes aut circa diver sos 

 polos. Et certissimum est, si paulisper pro plebeiis nos gera- 

 mus (missis astronomorum et scholae commentis, quibus illud in 

 more est ut sensui in multis immerito vim faciant, et obscuriora 

 malint), talem esse motum istum ad sensum, qualem diximus ; 

 cujus imaginem per fila ferrea (veluti in machina) aliquando 

 repraesentari fecimus. 1 



Verum Instantia Crucis super hoc subjectum poterit esse talis. 

 Si inveniatur in aliqua historia fide digna, fuisse cometam ali- 

 quem vel sublimiorem vel humiliorem qui non rotaverit cum 

 consensu manifesto (licet admodum irregulariter) Motus Diurni, 

 sed potius rotaverit in contrarium coeli, turn certe hucusque 

 judicandum est posse esse in natura aliquem talem motum. 

 Sin nihil hujusmodi inveniatur, habendus est pro suspecto, et ad 

 alias Instantias Crucis circa hoc confugiendum. 



Similiter, sit natura inquisita, Pondus sive Grave. Bivium 

 circa hanc naturam tale est. Necesse est ut gravia et ponderosa 

 vel tendant ex natura sua ad centrum terras, per proprium 

 schematismum ; vel ut a massa corporea ipsius terrae, tanquam a 

 congregatione corporum connaturalium, attrahantur et rapiantur, 

 et ad earn per consensum ferantur. At posterius hoc si in causa 

 sit, sequitur ut quo propius gravia appropinquant ad terrain, 

 eo fortius et majore cum impetu ferantur ad earn ; quo longius 

 ab ea absint, debilius et tardius (ut fit in attractionibus magne- 

 ticis); idque fieri intra spatium certum; adeo ut si elongata 

 fuerint a terra tali distantia ut virtus terras in ea agere non pos- 

 eit, pensilia mansura sint, ut et ipsa terra, nee omnino decasura. 



1 This passage does the author little credit. He does not seem to have perceived 

 that the resolution of the apparent motion into other simpler motions was an essentially 

 necessary step before the phenomena could be grouped together in any general law. 

 The transition from the apparent motion to the real motions could never have been 

 made unless the former had been resolved in the manner which Bacon here condemns. 

 From the concluding remark no astronomer would have dissented, " talem esse motum 

 ad sensum, qualem diximus." About this there can be no question ; but the whole 

 passage shows how little Bacon understood the scope and the value of the astronomy 

 of his own time. 



