300 NOVUM ORGANUM. 



et austrum, colligat quoque verticitatem absque tactu magnetis; 

 ac si partes ferri in motu positse per ignitionem, et postea se 

 recipientes, in ipso articulo extinctionis suae magis essent sus- 

 ceptivae et quasi sensitivae virtutis manantis a terra quam alias, 

 et inde fierent tanquam excita3. Verum haec, licet bene obser- 

 vata, tamen non evincunt prorsus quod ille asserit. 1 



Instantia Crucis autem circa hoc subjectum poterit esse talis. 

 Capiatur terrella 2 ex magnete, et notentur poli ejus ; et po- 

 nantur poli terrellae versus orientem et occasum, non versus 

 septentriones et austrum, atque ita jaceant; deinde superponatur 

 acus ferrea intacta, et permittatur ita manere ad dies sex aut 

 septem. Acus vero (nam de hoc non dubitatur) dum manet 

 super magnetem, relic tis polis mundi, se vertet ad polos magne- 

 tis ; itaque quamdiu ita manet, vertitur scilicet ad orientem 

 et occidentem mundi. Quod si inveniatur acus ilia, remota a 

 magnete et posita super versorium, statim se applicare ad 

 septentriones et austrum, vel etiam paulatim se eo recipere, 

 turn recipienda est pro causa, prresentia terras ; sin aut vertatur 

 (ut prius) in orientem et occidentem, aut perdat verticitatem, 

 habenda est ilia causa pro suspecta, et ulterius inquirendum 

 est. 



Similiter, sit natura inquisita Corporea Substantia Lunae; 

 an sit tenuis, flammea, sive ae'rea, ut plurimi ex priscis philo- 

 sophis opinati sunt ; an solida et densa, ut Gilbertus et multi 

 moderni, cum nonnullis ex antiquis, tenent, 3 Rationes po- 

 sterioris istius opinionis fundantur in hoc maxime, quod luna, 

 radios solis reflectat; neque videtur fieri reflexio lucis nisi a 

 solidis, 



Itaque InstantiaB Crucis circa hoc subjectum eae esse poterint (si 

 modo aliquae sint) quae demonstrent reflexionem a corpore tenui, 

 qualis est flamma, modo sit crassitiei sufficientis. Certe causa 

 ^repusculi, inter alias, est reflexio radiorum solis a superiore 

 parte aeris. Etiam quandoque reflecti videmus radios solis tem- 

 poribus vespertinis serenis a fimbriis nubium roscidarum, non 



1 See, for these two remarks, the twelfth chapter of the third book of Gilbert's trea- 

 tise De Magnete. It is illustrated by a curious woodcut, representing the smith 

 forging a bar of iron, and holding it, as he does so, in the plane of the meridian. 



2 Terrella is a word used by Gilbert to denote a spherical magnet. One of the fun- 

 damental ideas of his philosophy was that the earth was a great magnet; and a magnet 

 of the same form was therefore called a little earth, or terrella. See, for instance, his 

 treatise De Magnete, ii. cc. 7 & 8. 



9 See Gilbert's De Mundo, &c., ii. c. 13 et sqq. 



