434 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



scientiam, augere et dolorem l : D. Pauli monitum esse, Ne de* 

 cipiamur per inanem pliilosophiam 2 : quin et experientia notum 

 esse, doctissimos viros hasreticorum Coryphaaos, doctissima sae- 

 cula in atheismum proclivia fuisse; contemplationem denique 

 secundarum causarum authoritati primae causae derogare. 



Ut igitur falsitatem hujus dogmatis fundamentaque ejus 

 male jacta aperiamus, cuivis obviam est istos non percipere, 

 scientiam quae lapsum peperit non fuisse puram illam primi- 

 geniamque scientiam naturalem, cujus lumine Homo animalibus 

 in Paradiso adductis nomina ex natura imposuit 3 , sed superbam 

 illam Boni et Mali, per quam excutere Deum sibique ipse legem 

 figere ambivit. Neque certe vis ulla scientiae, quanta quanta 

 sit, inflat mentem ; cum nihil implere animum, nedum distendere 

 possit, praeter Deum Deique contemplationem ; quare Salomon, 

 de duobus palmariis inventionis sensibus (visu atque auditu) 

 loquens, ait Oculum videndo, aurem audiendo non satiari* ; 

 quod si non sit impletio, sequitur continens majus esse con- 

 tento. Haud aliter de scientia ipsa animoque humano (cui 

 sensus sunt tanquam emissarii) definit his verbis, quae Calen- 

 dario suo Ephemericlique omnium rerum tempora describenti 

 subnectit, ita concludens ; Omnia Deus condidit, ut unumquodque 

 pulcrum sit in tempore suo : mundam quoque ipsum indidit cordi 

 corum : invenire tamen homo non potent opus quod opcratus est 

 Deus ab initio usque ad finem? Quibus verbis hand obscure 

 innuit Deum fabricatum esse animum humanum instar speculi 

 totius mundi capacem, ej usque non minus sitientem quam oculum 

 luminis ; neque gestientem solum conspicere varietates vicissi- 

 tudinesque temporum, verum etiam perscrutandi explorandique 

 immotas atque inviolabiles naturae leges et decreta ambitiosum. 

 Et quamvis innuere videatur summam illam naturae osconomiam 

 (quam appellat Opus quod operatur Deus ab initio usque ad 

 finem Q ) non posse inveniri ab homine, hoc non detrahit captui 

 humano, sed in impedimenta doctrinae rejiciendum ; qualia sunt 

 vitae brevitas, studiorum divortia, scientiarum traditio prava et 



1 Ecclesiast. 1. 18. 2 Coloss. 2. 8. 



1 This reference to the imposition of names in Paradise in illustration of natural 

 knowledge, is common in the writings of the schoolmen. Thus S. Thomas Aquinas 

 in discussing the question " utrum primus homo habuerit scientiam omnem," after 

 stating objections alleged against the affirmative opinion, thus commences his refutation 

 of them. " Sed contra est quod ipse imposuit nomina animalibus, ut dicitur Gen. 2. 

 Nomina autem debent naturis rerum congruere ; Ergo Adam scivit naturas omnium 

 animalium, et pari ratione habuit omnium aliorum scientiam." 



Ecclesiast. 1. 8. 6 Ecclesiast. 3. 11. Proverbs, xx. 27 



