LIBER PRIMUS. 443 



Majestatis tuse, tanquam Castoris et Pollucis, lucidorum su- 

 derum 1 , tantum apud nos in Britannia literis amorem reve- 

 rentiamque conciliaverint. 



Nunc ad tertium vituperationum genus pervenimus, quod a 

 literatis ipsis in literas redundat, altiusque caeteris solet haerere. 

 Eae vel a fortuna, vel a moribus, vel a studiis ipsorum originem 

 ducunt. Quarum prima extra potestatem ipsorum est, secunda 

 extra rem, ut tertia sola proprie in disquisitionem venire vide- 

 atur. Quia tamen non tarn de vero rerum pondere quam de 

 vulgi aestimatione sermo instituendus est, baud abs re fuerit 

 etiam de alteris duabus pauca quaedam innuere. 



Quapropter dignitatis imminutiones et quasi dehonestamenta, 

 quaa a literatorum fortuna literis imponuntur, sumuntur aut a 

 paupertate et inopia ipsorum, aut a vitae genere obscuro et 

 umbratili, aut ab occupationum in quibus versantur subjecto 

 non admodum nobili. 



Quantum ad paupertatem pertinet, quodque frequenter usu- 

 veniat ut literati inopes sint, et tenui plerumque origine, neque 

 tam propere ditescant ac alii qui quaestui solum inhiant ; con- 

 sultum foret hunc locum, de laude paupertatis, Fratribus Men- 

 dicantibus (pace eorum dixerim) exornandum tradere ; quibus 

 Machiavellus non parum tribuebat, cum diceret, jamdudum 

 actum esset de regno sacerdotum, nisi reverentia erga fratres ac 

 monachos episcoporum luxum et excessum compensasset. 2 Pariter 

 dicat quis, foelicitatem et magnificentiam principum et nobilium 

 jam olim recidere potuisse in barbariem et sordes, nisi deberent 

 literatis istis pauperibus civilis vitae culturam et decus. Sed 

 missis his laudum aucupiis, notatu dignum est quam sacra atque 

 veneranda res, per aliquot apud Romanos secula, paupertas 

 ipsa habita fuerit ; quae tamen respublica nihil trahebat ex 

 paradoxis. Sic enim praafatur T. Livius : Aut me amor negotii 

 suscepti fallity aut nulla unquam respublica nee major necsanctior 

 nee bonis exemplis ditior fuit, nee in quam tam serce avaritia 

 luxuriaque immigraverint, nee ubi tantus ac tam diu paupertati 

 ac parcimonicB honos fuerit. 3 Quinetiam postquam Roma jam 

 degenerasset, legimus, cum Caesar Dictator collapsam rempu- 

 blicani instauraturum se profiteretur, quendam ex amicis ejus 



1 Hor. Car. i. 3. 2. 



2 See his Discorsi, iii. c. 1. The passage in the text is one of those to which Mer. 

 senne takes exception. It savours in his opinion of a wish to depreciate the hierarchy. 

 See his La Verite des Science*. 



3 In praefatione. 



