LIBER PRIMUS. 447 



doctrina officiorum et in contemplatione boni universalis non 

 sunt institutes et confirmatae, omnia ad se referunt ; gerentes se 

 pro centre mundi, ac si omnes lineae in se suisque fortunis 

 debeant concurrere ; de reipublicae navi, licet tempestatibus 

 jactata, neutiquam solliciti, modo ipsis in scapha rerum suarum 

 receptus detur et effugium. At contra, qui officiorum pondera 

 et philautias limites didicerunt, munia sua stationesque, licet 

 cum periculo, tuentur. Quod si forte incolumes permaneant in 

 seditionibus et rerum mutationibus, non id artibus aut versatili 

 ingenio, sed reverentiae quam probitas etiam ab hostibus extor- 

 quet, tribuendum. Casterum quod attinet ad fidei constantiam 

 et officiorum religionem, quas certe animis hominum inserit eru- 

 ditio, utcunque eae quandoque a fortuna mulctentur, aut ex 

 male-sanis politicorum principiis condemnentur, tainen palam 

 scilicet apud omnes laudem referent, ut in hac re longa de- 

 fensione non sit opus. 



Aliud vitium literatis familiare (quod facilius excusari potest 

 quam negari) illud l : nimirum, quod non facile se applicent et 

 accommodent erga personas quibuscum negotiantur aut vivunt : 

 qui defectus e duabus oritur causis. Prima est, animi ipsius 

 magnitude, propter quam aegre se demittere possunt ad obser- 

 vantiam unius alicujus hominis. Amantis verba sunt, non 

 sapientis, satis magnum alter alteri theatrum sumus? Neque 

 tamen inficias ibo, ilium qui aciem animi, instar oculi, non 

 possit aeque contrahere ac dilatare insigni facultate ad res 

 gerendas esse orbatum. Secunda vero causa est probitas morum 

 et simplicitas ; quas tainen delectum judicii, non defectum, in 

 illis arguit. Veri enim et legitimi dbservantiae erga aliquam 

 personam limites non ultra porrigunt se quam ita nosse illius 

 mores ut absque offensione cum eo versari, eumque consilio si 

 opus sit juvare, nobisque interim ipsis in omnibus cavere pos- 

 simus; verum alienos affectus rimari, eo fine ut ilium inflectas, 

 verses, et ad libitum circumagas, hominis est parum candidi, 

 sed potius astuti et bifidi ; id quod in amicitia vitlosum fuerit, 

 erga principes etiam inofficiosuni. Mos enim Orientis, quo 

 nefas habetur oculos in reges defigere, ritu quidem barbarus 

 est, sed significatione bonus 3 ; neque enim subditos decet corda 



' t have inserted the colon after illud, there being no stop in the original. Possibly 

 an est has dropped out. The corresponding passage in the Advancement of Learning 

 stands thus, " Another fault is, that they fail," &c. /. S. 



2 This sentiment is ascribed to Epicurus by Seneca, Ep. vii. 



' Bacon probably refers to the relation of some modern traveller. Even in Hero- 



