448 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



regum suorum, quaB Sacrae Scripturae inscrutabilia docent, 

 curiosius rimari. 



Superest etiamnum aliud vitium (quocum hanc partem eon- 

 cludam) literatis saepius imputatum ; videlicet quod in rebus 

 exiguis et externis (vultu, gestu, incessu, sermonibus quotidianis, 

 et hujusmodi) deficiant in observando decoro : unde homines 

 imperiti ex istis minutis leviculisque erroribus quaiiti sint in 

 rebus majoribus tractandis conjecturam capiunt. Verum fallit 

 eos plerumque hujusmodi judicium ; imo sciant responsum sibi 

 esse a Themistocle, qui cum rogatus esset ut fidibus caneret, 

 arroganter satis ipse de se sed ad praesens institutum perquam 

 apposite respondit ; Se quidemfidium rudem esse, sed quo pacto 

 oppidum parvum in civitatem magnam evader e posset satis nosse."' 

 Et sunt proculdubio multi politicarum artium apprime gnari, 

 quibus tamen in communi vita et quotidianis reculis nihil im- 

 peritius. Quinetiam hujusmodi sugillatores amandandi sunt ad 

 Platonis elogium de pneceptore suo Socrate, quern haud absimi- 

 lem dixit pharmacopolarum pyxidibus, quae exterius induce- 

 bantur simiis, ululis, satyrisque ; intus vero pretiosos liquores et 

 nobilia medicamenta recondita habebant : fatendo scilicet, quod 

 ad vulgi captum et famam popularem prae se ferret nonnulla 

 levia atque etiam deformia, cum tamen animi interiora summis 

 tarn facultatibus quam virtutibus essent repleta. 2 Atque de 

 moribus literatorum haec hactenus. 



Interim monere placet, nos nihil minus agere quam ut patro- 

 cinemur quibusdam professorum institutis abjectis et sordidis, 

 quibus et seipsos et literas dehonestarunt ; quales erant apud 

 Romanes, sseculis posterioribus, philosophi quidam in familiis 

 divitum, mensarumque eorum asseclae, quos haud absurde dicas 

 barbatos parasitos. Cujus generis quendam lepide describit 

 Lucianus, quern matrona nobilis catulum suum Melitaeum in 

 rheda gestare voluit ; quod cum ille officiose sed indecenter 

 faceret, pusio subsannans, Vereor, inquit, ne philosophus noster 



dotus however we find a similar custom mentioned. He ascribes its introduction to 

 Deioces. V. Herod, i. 99. 



1 Plut in Them. 2. 



2 Bacon doubtless refers to the Symposium, p. 215. Yet of the passage in question 

 he has scarcely given the import. Alcibiades likens Socrates not to the " pyxides 

 pharmacopolarum," but to images of Sileni. Wats, it may be remarked, has in his 

 version introduced the name of Alcibiades into the text without any authority for 

 doing so. [Bacon was thinking no doubt of the free version of the passage, half comment 

 half paraphrase, with which Rabelais opens his address to his readers. " Silenes estoyent 

 jadiz petites boytes, telles que voyons de present es boutiques des apothecaires, painctes 

 au dessus de figures joj euses et frivoles," &c. J. S.] 



