452 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



verba quam imagines rerum, ut nisi rationum vigore animata 

 sint, adamare ilia idem sit ac statuam deperire ? 



Neque tamen temere damnandum est, si quis philosophies 

 obscura et aspera, verborum splendore illustret et expoliat. 

 Hujus enim rei magna adsunt exempla in Xenophonte, Cicerone, 

 Seneca, Plutarcho, ipsoque etiam Platone. Nee minor est 

 utilitas. Quamvis enim diligentem veri cognitionem atque acre 

 studium philosophiae res haec nonnihil impediat, quoniam prae- 

 propere mentem consopit, atque ulterioris disquisitionis sitim et 

 ardorem restinguit; si quis tamen doctrinam ad usus civiles 

 adhibeat (sermocinandi videlicet, consulendi, suadendi, argu- 

 mentandi, et similium), omnia quae cupiat prseparata et adornata 

 in hujusmodi authoribus reperiet. Veruntamen hujusce rei ex- 

 cessus adeo juste contemnitur, ut quemadmodum Hercules, cum 

 videret in templo statuam Adonidis (Veneris deliciarum) in- 

 dignabundus dixit, Nil sacri es l ; ita omnes Herculei literarum 

 pugiles, id est, laboriosi atque constantes indagatores veritatis, 

 hujusmodi delicias et lauticias, tanquam nil divini spirantes, 

 facile spreverint. 



Paulo sanius est aliud styli genus (neque tamen ipsum 

 omnino vanitatis expers), quod copiae illi et luxuriae orationis 

 tempore fere succedit. Illud totum in eo est, ut verba sint 

 aculeata, sententiaa concisas, oratio denique potius versa quam 

 fusa; quo fit, ut omnia per hujusmodi artificium magis inge- 

 niosa videantur quam revera sint. Tale invenitur in Seneca 

 eiFusius, in Tacito et Plinio Secundo moderatius ; atque nostri 

 temporis auribus coepit esse non ita pridem accommodatuin. 

 Verum hoc ipsum mediocribus ingeniis gratum esse solet (adeo 

 ut dignitatem quandam literis conciliet) ; attamen a judiciis 

 magis limatis merito fastiditur, et poni possit pro intemperie 

 quadam doctrinae, cum sit verborum etiam et eorum concinni- 

 tatis aucupium quoddam. Atque haec de prima literarum 

 intemperie dicta sunt. 



Sequitur ea intemperies in rebus ipsis, quam posuimus me- 

 diam, et litigiosa subtilitatis- nomine designavimus. Estque 

 ilia, de qua modo diximus, aliquanto deterior. Ut enim rerum 

 dignitas verborum cultui praecellit ; sic e contrario, odiosior est 

 vanitas in rebus quam in verbis. Qua in re increpatio ilia 

 Paulina non magis ad suam aetatem referri, quam ad sequentia 



1 See the scholiast on Theocritus, v. 2. But Bacon probably took the story from 

 the Adagio, of Erasmus. 



