LIBER PRIMUS. 455 



manse commoda, in portentosas et latrantes quaestiones desinunt. 

 Itaque minime mirum, si hoc genus doctrinae etiam apud vul- 

 gus hominum contemptui obnoxium fuerit, qui fere solent 

 veritatem propter controversias circa earn motas aspernari, 

 atque existimare eos errare omnes qui nunquam inter se con- 

 veniant ; cumque videant doctos homines inter se digladiari de 

 rebus nullius momenti, facile illud Dionysii Syracusani arri- 

 piunt, Verba ista sunt senum otiosorum. } Nihilominus certissi- 

 mum est, si modo scholastic! ad inexplebilem sitim veritatis et 

 continuam agitationem ingenii varietatem et multiplicitatem 

 lectionis et contemplationum adjunxissent, insignia profecto 

 illi exstitissent lumina, omnesque artes et scientias mirifice 

 provexissent. Hactenus de secunda literarum intemperie. 



Ad tertiam quod attinet, quae ad falsitatem et mendacium 

 spectat; una haec omnium turpissima est, quippe quse ipsam 

 naturam animamque destruit scientiae, quae nihil aliud est quam 

 veritatis imago. Nam veritas essendi et veritas cognoscendi 

 idem sunt; nee plus a se invicem differunt, quam radius 

 directus et reflexus. 2 Hoc vitium itaque duplex vel potius 

 duplicatum est, impostura et credulitas; haec decipitur, ilia 

 decipit; quae licet videantur discrepantis naturae, alteraque a 

 calliditate quadam, altera a simplicitate profecta, plerumque 

 tamen coeunt. Ut enim in carmine habetur, 



Percontatorem fugito, nam garrulus idem est ; 8 



innuendo, qui curiosus est eundem esse et futilem ; pariter fit, 

 ut qui facile credat idem libenter decipiat. Quemadmodum 

 quoque fieri videmus in fama et rumoribus, ut qui cito iisdem 

 fidem habeat, pari facilitate eos auxerit. Quod Tacitus pru- 



1 See Nov. Org. i. 71. 



2 We may illustrate this passage from the writings of S. Thomas Aquinas. " Res 

 intellecta ad intellectual aliquem potest habere ordinem vel per se vel per accidens. 

 Per se quidem habet ordinem ad intellectum a quo dependet secundum suum esse, per 



accidens autem ad intellectum a quo cognoscibilis est. Unde unaquaeque 



res dicitur vera absolute secundum ordinem ad intellectum a quo dependet. . . . Res 

 naturales dicuntur esse vera? secundum quod assequuntur similitudinem specierum quae 

 sunt in mente divina. . ... Sic ergo veritas principaliter est in intellectu, secundario vero 

 in rebus secundum quod comparantur ad intellectum ut ad principium." Thus the 

 veritas essendi is as it were the direct beam derived from the divine mind on outward 

 things. S. Thomas goes on to recognise the truth of the opinion that "veritas 

 intellectus nostri a re causatur ;" and we thus see how the veritas cognoscendi may be 

 spoken of as radius reflexus, returned to the mind from the outward object, which had 

 derived its own essential truth from the source of all truth. The passages I have 

 quoted occur in the Summa Theologies of S. Thomas, 1. q. 16. a. 1. 



Hor. Ep. i. 18. 69. 



GO 4 



