456 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



denter innuit his verbis, Fingunt simul creduntque ! ; adeo fini- 

 timae sunt voluntas fallendi et facilitas credendi. 



Haec credendi recipiendique omnia (licet levi authoritate 

 munita) facilitas, duorum generum est, pro ratione subject 

 materise ; aut enim creditur narration! sive facto (ut loquuntur 

 Jurisconsulti), aut dogmati. In priori genere videmus quanto 

 dignitatis detrimento hie error affecerit ex Ecclesiasticis Histo- 

 riis nonnullas ; quae nimis faciles se praebuerunt in prodendis 

 transcribendisque miraculis, a Martyribus, Eremitis, Anacho- 

 retis, et aliis sanctis viris, atque ab eorum reliquiis, sepulchris, 

 sacellis, imaginibus, editis. Eodem modo in naturali historia 

 videmus multa temere ac parum cum delectu aut judicio recepta 

 et descripta ; ut liquet ex scriptis Plinii, Cardani, Alberti, et 

 plurimorum ex Arabibus, quae commentitiis et fabulosis narra- 

 tionibus passim scatent ; iisque non solum incertis et neutiquam 

 probatis, sed perspicue falsis et manifesto convictis; ingenti 

 philosophiae naturalis dedecore, apud homines graves et sobrios. 

 In quo sane elucescit Aristotelis sapientia et integritas, qui cum 

 diligentem scripserit atque accuratam historjam Animalium, 

 tarn parce ficta aut fabulosa admiscuerit ; quin potius auditiones 

 admirandas, quas memoratu dignas judicavit, in unum com- 

 mentariolum 2 conjecit; prudenter perpendens, perspicue vera 

 (quae, tanquam basis experientiae solida, philosophiae et scientiis 

 substerni possint) haud temere esse cum rebus suspectae fidei 

 miscenda; et rursus etiam rara atque insolita, quae plerisque 

 incredibilia videntur, non omnino esse supprimenda, neque me- 

 moriae posterorum deneganda. 



At ilia altera credulitas, quae non historiae aut narrationibus 

 sed artibus et opinionibus tribuitur, duplex est ; aut cum artibus 

 ipsis, aut cum authoribus in arte, nimium credimus. Artes 

 ipsae, quae plus habent ex phantasia et fide quam ex ratione et 

 demonstrationibus, sunt praecipue tres ; Astrologia, Naturalis 

 Magia, et Alchymia ; quarum tamen fines non sunt ignobiles. 

 Profitetur enim Astrologia superiorum in inferiora influxum et 

 dominatum recludere. Magia sibi proponit naturalem philo- 

 sophiam a varietate speculationum ad magnitudinem operum 



1 Annals, v. 10. : where he says that upon the report of the approach of Drusus 

 Germanicus, " alliciebantur ignari fama nominis et proraptis Graecorum animis ad nova 

 et mira ; quippe lapsum custodia pergere ad paternos exercitus, ^gyptum aut Syriam 

 invasurum, fingehant simul credebantque." Compare also Hist. i. 51. : " Sed plurima 

 ad fingendum credendumque materies in ipsis castris." J. S. 



3 The De MiraUlibus AuscuUationibus ; which is however not Aristotle's. 



