460 DE AUGMENTIS SC1ENTIARUM 



autem factam, arripit ens mens per retractionem 1 quandam (ut 

 loquuntur Jureconsulti), tanquam ante perspectas et cognitas. 



Alius error superior! affinis, est eorum qui omnium sectarum 

 atque haeresium veterum, postquam excussae fuissent et venti- 

 latae, optimam semper obtinuisse posthabitis aliis existimant. 

 Itaque putant, si quis de integro institueret inquisitionem et 

 examen, non posset non incidere in aliquas ex rejectis opinioni- 

 bus, et post rejectionem amissis et obliteratis ; quasi vero mul- 

 titudo, aut etiam sapientes multitudinis deliniendae gratia, non 

 illud saepe probarint quod populare magis atque leve sit, quam 

 quod solidum atque alte radices agens. Tempus siquidem 

 simile est fluvio, qui levia atque inflata ad nos devehit, solida 

 autem et pondus habentia submergit. 



Alius error a reliquis diversus, est praematura atque proterva 

 reductio doctrinarum in artes et methodos ; quod cum fit, 

 plerunque scientia aut parum aut nihil proficit. Nimirum ut 

 ephebi, postquam membra et lineamenta corporis ipsorum per- 

 fecte efformata sunt, vix amplius crescunt ; sic scientia, quamdiu 

 in aphorismos et observationes spargitur, crescere potest et 

 exurgere ; sed methodis semel circumscripta et conclusa, ex- 

 poliri forsan et illustrari aut ad usus humanos edolari potest, 

 non autem porro mole augeri. 



Alius error succedens ipsi quern postremo notavimus, est quod 

 post singulas scientias et artes suas in classes distributas, mox 

 a plerisque universali rerum cognitioni et Philosophise Primae 

 renunciatur ; quod quidem profectui doctrinarum inimicissimum 

 est. Prospectationes fiunt e turribus aut locis praealtis, et im- 

 possibile est ut quis exploret remotiores interioresque scientiae 

 alicujus partes, si stet super piano ejusdem scientise, neque 

 altioris scientiae veluti speculam conscendat. 



Alius error fluit ex nimia reverentia et quasi adoratione in- 

 tellectus humani ; unde homines abduxere se a contemplatione 

 naturae atque ab experientia, in propriis meditationibus et ingenii 

 commentis susque deque volutantes. Caeterum praeclaros hos 

 opinatores et (si ita loqui licet) Intellectualistas, qui tamen pro 

 maxime sublimibus et divinis philosophis haberi solent, recte 

 Heraclitus perstrinxit ; Homines, inquit, quarunt veritatem in 

 microcosmis suis, non in mundo majori* Respuunt enim quasi 



1 We ought doubtless to read reiroactionem, but as the meaning is obvious I have 

 not thought it necessary to introduce the change into the text. 

 3 See Nov. Org. L 42. 



