470 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



vetitus ; nunc vero loquimur separatim de judiciis humanis). 

 Itaque (ut ccepimus dicere) apud ethnicos ille quern Graeci 

 Apotheosin, Latini Relationem inter Divos vocarunt, supremus 

 honor fuit, qui homini ab homine tribui posset ; praesertim ubi 

 non ex decreto aut edicto aliquo imperil (ut Caesaribus apud 

 Romanes), sed ex opinione hominum et fide interna ultro defer- 

 retur. Cujus honoris tarn excelsi gradus quidam erat, et terminus 

 medius. Quippe supra humanos honores, heroici numerabantur 

 et divini ; in quorum distributione hunc ordinem tenuere veteres. 

 Rerumpublicarum conditores, legislatores, tyrannicidae, patres 

 patriae, quique in rebus civilibus optime meruerunt, insigniti 

 sunt titulo Heroum tantum, aut Semideorum ; quales fuere 

 Theseus, Minos, Romulus, ceterique. Ex altera parte inven- 

 tores et authores novarum artium, quique vitam humanam 

 novis commodis et accessionibus dotarunt, semper consecrati 

 sunt inter Deos ipsos Majores ; quod Cereri, Baccho, Mercurio, 

 Apollini, et aliis contigit. Quod certe jure et sano cum ju- 

 dicio factum est. Nam priorum benemerita intra unius setatis 

 aut nationis limites fere coercentur ; nee absimilia sunt imbribus 

 tempestivis et benignis, qui quamvis frugiferi sint atque opta- 

 biles, tamen pro ilia tempestate tantum qua decidunt, atque pro 

 amplitudine tractus terras quam irrigant, utiles sunt; poste- 

 riorum vero beneficia, ut ipsius solis et crelestium munera, 

 temporibus perpetua, locis infinita sunt. Ilia rursus cum con- 

 tentione et perturbatione ut plurimum conjuncta sunt; haec 

 habent verum characterem Divinae Praesentiae, veniuntque in 

 aura leni *, absque tumultu aut strepitu. 



Neque sane doctrinae meritum in civilibus et in reprimendis 

 incommodis quae homo homini infert, multum cedit illi alteri in 

 sublevandis humanis necessitatibus quae ab ipsa natura im- 

 ponuntur. Atque hoc genus meriti optime adumbratum fuit 

 sub ilia ficta narratione de theatro Orphei ; ubi singulae bestiae 

 avesque congregatae sunt, quae appetituum suorum innatorum 

 immemores, praedae, ludi, pugnae, amice placideque una stetere, 

 citharae concentu et suavitate captae ; cujus sonus ubi aut ces- 

 saret aut majori sonitu obrueretur, omnes illico animantes ad 

 ingenium redibant. Qua in fabula eleganter describuntur in- 

 genia et mores hominum, qui variis et indomitis cupiditatibus 

 agitantur, lucri, libidinis, vindictae ; qui tamen quamdiu aures 



1 "Post ignem sibilus aura? lenis." 1 Kings, xix. 12. I quote from the Vulgate, 

 as the English version, " a still small voice," presents a different image. 



