474 DE AUGMENT1S SCIENTIARUM 



In Poeticis, observetur dictum illud, quum sanguine e vul- 

 neribus ejus effluente, accerseret unum ex adulatoribus qui ei 

 divinitatem tribuere solebat, Specta, inquit, kominis iste sanguis 

 est f non talis liquor qualem dixit Homerus Veneris e manu ma- 

 nasse, vulnerata a Diomede ; hoc dicto et poetas et assentatores 

 suos et seipsum ridens. 1 



In Dialecticis, accipe reprehensionem illam argutiarum dia- 

 lecticarum circa rejicienda et retorquenda argumenta, in dicto 

 suo quo perstrinxit Cassandrum delatores patris sui Antipatri 

 repellentem. Cum enim Alexander forte dixisset, Nunquid 

 putas hos homines tarn longum iter suscepturos fuisse, nisijustam 

 doloris causam habuissent 9 respondit Cassander, Imo hoc ipsum 

 animos eis dedit, quod sperabant longinquitatem vice obstituram 

 quo minus calumnia proderetur. Euge, inquit rex, strophac 

 Aristotelis, rem pro et contra detorquentes^ Attamen hac ipsa 

 quam in alio carpebat arte, cum res postularet, in commodum 

 suum uti probe noverat. Ita enim accidit, ut Callisthenes 

 (quern odio clam habebat, quod novae ejus inter Divos relationi 

 refragaretur) in quodam convivio rogatus esset ab una discum- 

 bentibus, ut oblectationis gratia (cum esset vir eloquentissiinus) 

 thema aliquod pro arbitrio sibi sumeret, de quo subito diceret ; 

 ille autem annuens, et laudes gentis Macedonicse eligens, miri- 

 fico cum omnium applausu disseruit. At neutiquam hoc 

 delectatus Alexander subjecit, In bona causa facile est cuilibet 

 esse eloquenti ; quin verte, inquit, stilum, et quid contra nos possis 

 audiamus. Callisthenes negotium in se recepit, idque tarn 

 acerbe tamque aculeate praestitit, ut Alexander interpellans 

 diceret, Etiam malus animus, ceque ac bona causa, indit elo- 

 quentiam. 3 



In Rhetoricis, ad quaa tropi et ornamenta pertinent, ecce tibi 

 elegantissimum metaphorae usum, qua Antipatrum imperiosum 

 et tyrannicum praesidem perstrinxit. Cum enim amicus quidam 

 Antipatri laudaret eum coram Alexandro, quod tarn moderatus 

 esset, neque in Persicum (prout alii praefecti) luxum, usumque 

 purpurae, veteri Macedoniae amictu exuto, degeneraret, At intus, 

 inquit Alexander, Antipater est totus purpureus.* Etiam et ilia 



1 Plutarch in Alexand., or in his tract on Alexander's fortunes. Rousseau tells a 

 story of a Piedmontese nobleman, who happening while at table to cut his hand, 

 remarked jestingly to those about him, "Messieurs, voila du sang Pelasge," 



2 Plut. in Alexand. c. 74. 8 Plut. in Alexand. c. 53. 



4 Plut. Apopthegms. Antipater was not praised for keeping to the Macedonian dress, 

 but generally for the severity of his way of life. Bacon was probably misled by Eras- 



