LIBER SECUNDUS. 487 



vilegiorum concessio, Disciplinae lex et institutio ; quae omnia 

 ad secessum et otium (ut plurimum) conferunt, et ad vaca- 

 tionem a curis et molestiis : qualia sunt quae ad alvearia consti- 

 tuenda in usum mellis requirit Virgilius ; 



Principle sedes apibus statioque petenda, 

 Quo neque sit ventis aditus, &C. 1 



At opera circa libros duo sunt praecipua : primum bibliothecas, 

 in quibus, tanquam mausolaeis, priscorum sanctorum reliquiae, 

 virtutis plenae, conditae sunt ; secundo, novae editiones autho- 

 rum, emendatioribus impressionibus, fidelioribus versionibus, 

 utilioribus commentariis, annotationibus magis diligentibus, et 

 hujusmodi famulitio, instructae et ornatae. 



Porro opera quae literatorum hominum personas respiciunt 

 (praaterquam quod ipsi ornandi sint et promovendi) sunt etiam 

 duo : remuneratio et designatio Lectorum in artibus jamdudum 

 inventis et cognitis ; et remuneratio ac designatio Scriptorum 

 circa eas doctrinae partes quae non satis hactenus excultae aut 

 elaboratae sunt. 



Haec summatim opera sunt et acta, in quibus inclytorum 

 principum aliorumque illustrium virorum promerita erga rem 

 literariam claruerunt. De particular! alicujus commemoratione 

 qui de literis bene meruit cogitanti, occurrit illud Ciceronis, 

 quod eum post reditum suum ad gratias promiscue agendas 

 impulit ; Difficile non aliquem, ingratum quenquam prcBterire. 2 

 Potius (ex Scripturarum consilio) spatium intueamur quod 

 adhuc restat in stadio decurrendum, quam oculos reflectamus ad 

 ea quae a tergo jampridem reliquimus. 



Primum igitur, inter tot totius Europas collegia praeclarissime 

 fundata, omnia ilia certis professionibus destinata esse demiror, 

 nulla liberis atque universalibus artium et scientiarum studiis 

 dedicata. Nam si quis judicet doctrinam omnem referendam 

 esse ad usum et actionem, recte sapit ; veruntamen facile est 

 isto naodo prolabi in errorem ilium quern fabula perantiqua 

 perstringit; in qua caetera corporis membra litem ventriculo 

 intenderunt, quod neque motum praeberet ut artus, neque 

 sensum ut caput; quamvis interea alimentum coctum atque 

 confectum ventriculus ille in reliquum corpus divideret. Plane 

 eodem modo, qui in philosophia ac contemplationibus univer- 



1 Georg. iv. 8. 



3 " Difficile est non aliqucm, nefas quenquam praeterire." Cicero, Post Red. c. 12 



I I 4 



