508 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



de Relationum sinceritate dicimus, cum exceptione intelli- 

 gendum est ; nam fatendum certe est (cum humana omnia ex 

 parte laborent, et commoda cum incommodis fere perpetuo con- 

 juncta sint) hujusmodi Relationes, praesertim si sub ipsa rerum 

 gestarum tempora edantur, (cum saepius vel ad gratiam vel ad 

 invidiam scribantur,) omnium narrationum merito maxime su- 

 spectas esse. Sed rursus huic incommode etiam illud con- 

 nascitur remedium ; quod illae ipsae Relationes, cum non ex 

 una parte solummodo, sed pro factionibus et partium studiis ex 

 utraque parte, semper fere edantur, viam hoc pacto quandam 

 veritati, tanquam inter extrema, aperiunt et muniunt ; atque, 

 postquam contentiones animorum deferbuerint, historico bono 

 et prudenti non pessima historic perfections materia et se- 

 mentis sunt. 



Quod vero ad ea, quae in his tribus Historiae generibus de- 

 siderari videantur ; dubium certe non est, quin plurimse histo- 

 riae particulares (de talibus loquimur quae esse possint 1 alicujus 

 dignitatis, aut etiam mediocritatis), cum maximo regnorum et 

 rerumpublicarum quibus debentur honoris et nominis detri- 

 mento, hucusque praetermissae sint ; quas notare perlongum 

 esset. Caeterum exterarum nationum historias exterorum 

 curae relinquens (ne forte sim in aliena republica curiosus) 

 non possum non apud Majestatem tuam conqueri de Historiae 

 Angliae, quae nunc habetur, vilitate et indignitate, quatenus 

 ad corpus ejus integrum ; necnon Historias Scotiae iniquitate 

 et obliquitate, quatenus ad authorem ejus recentissimum el 

 uberrimum 2 ; reputans mecum honorificum admodum Majestati 

 tuae futurum, atque opus posteritati gratissimum, si quemad- 

 modum insula haec Magnae Britannia se nunc in unam mo- 

 narchiam coalitam ad sequentes aetates transmittit, ita in una 

 historia descripta a praeteritis saeculis repeteretur ; eodem modo 

 quo historiam decem tribuum regni Israelis et duarum tribuum 

 regni Judae, tanquam gemellam, Sacra Pagina deducit. Quod 

 si moles hujusmodi historiae (magna certe et ardua) quominus 

 exacte et pro dignitate perscribatur, videatur obfutura, ecce tibi 



1 In the original, and also in the work as reprinted by Rawley in 1638, the paren- 

 thesis ends at possint. But the. construction seems to require that it be extended to 

 mediocritatis, J. S. 



' Bacon alludes to Buchanan, of whom James speaks with much bitterness in the 

 Dasilicon Doron. It "las been said that Buchanan's mind was failing when he wrote 

 the concluding books of his history, in which Mary Queen of Scots is so much 

 vilified. 



