510 DE AUGMENT1S SCIENT1ARUM 



De Vitis cogitantem, subit quasdam admiratio, tempora ista 

 nostra haud nosse bona sua ; cum tarn rara sit commemoratio et 

 conscriptio vitarum, eorum qui nostro sasculo claruerunt. Etsi 

 enim reges, et qui absolutum principatum obtineant, pauci esse 

 possint; principes etiam in republica libera (tot rebuspublicis 

 in monarchiam conversis) haud multi ; utcunque tamen non de- 

 fuerunt viri egregii (licet sub regibus) qui meliora merentur 

 quam incertam et vagam memoriae suae famain, aut elogia arida 

 et jejuna. Etenim hac ex parte inventum cujusdam ex poetis 

 recentioribus, quo antiquam fabulam locupletavit, non inelegans 

 est. Fingit ille in extremitate fill Parcarum numisma quod- 

 dam seu morale pendere, in quo defuncti nomen impressum sit ; 

 Tempus autem cultrum Atropi praestolari, et statim abscisso filo 

 numismata eripere, eaque asportata paulo post in fluvium Le- 

 thes ex gremio suo projicere; circa fluvium autem magnam 

 avium vim volitare, quae numismata arripiunt, ac postquam in 

 rostris ipsarum paulisper eadem circumtulerint, paulo post per 

 incuriam in fluvium decidere permittunt ; inter eas vero cygnos 

 reperiri nonnullos, qui si numisma aliquod cum nomine prehen- 

 derint, illico ad templum quoddam illud deferre solebant, Im- 

 mortalitati consecratum. 1 Hujusmodi itaque cygni nostris 

 temporibus fere defecerunt. Quamvis autem plurimi hominum, 

 curis et studiis suis nimio plus quam corporibus mortales, 

 nominis sui memoriam veluti fumum aut auram despiciant, 



Aninri nil magnae laudis egentes ; 2 



quorum scilicet philosophia et severitas ab ea radice pullulat, 

 Nonprius laudes contempsimus, quam laudandafacere desivimus 3 ; 

 id tamen apud nos Salomonis judicio non praejudicabit ; Me- 

 moriajusti cum laudibus, at impiorum nomen putrescet 4 : Altera 

 perpetuo floret, alterum aut in oblivionem protinus abit, aut in 

 odorem tetrum computrescit. Ac propterea in eo ipso stilo vel 

 loquendi formula, quae recte admodum recepta est ut defunctis 

 tribuatur (fcelicis memoriae , pice memories, bonce memories) agno- 



1 The poet referred to is Ariosto ; Orlando Furioso [at the close of the 34th and 

 beginning of the 35th books]. For this reference I am indebted to Mr. Singer, Notes 

 and Queries, vol. v. p. 232. He remarks that the Orlando Furioso was then popular 

 in the recent translation of Sir John Harrington. It would seem as if Bacon refers 

 to the translation, which ascribes the power of giving immortality to " Historians 

 learned and Poets rare," whereas the original speaks only of poets. 



2 Virg. ^En. v. 751. 



* " Nam postquam desiimus facere laudanda, laudari quoque ineptum putamus." 

 Plin. Ep. iii. 91. 

 4 Prov. x. 7. 



