520 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



At Poesis Parabolica inter reliquas eminet, et tanquam rea 

 sacra videtur et augusta; cum praesertim religio ipsa ejus 

 opera plerumque utatur, et per earn commercia divinorum cum 

 humanis exerceat. Attamen et haec quoque ingeniorum circa 

 allegorias levitate et indulgentia contaminata invenitur. Est 

 autem usus ambigui, atque ad contraria adhibetur. Facit enim 

 ad involucrum ; facit etiam ad illustrationem. In hoc docendi 

 quaedam ratio ; in illo occultandi artificium quaeri videtur. Haec 

 autem docendi ratio, quae facit ad illustrationem) antiquis saeculis 

 plurimum adhibebatur. Cum enim rationis humanae inventa et 

 conclusiones (etiam ea3 quae nunc tritae et vulgatae sunt) tune 

 temporis novae et insuetae essent, vix illam subtilitatem capie- 

 bant ingenia humana, nisi propius eae ad sensum per hujus- 

 modi simulachra et exempla deducerentur. Quare omnia apud 

 illos fabularum omnigenarum et parabolarum et aenigmatum 

 et similitudinum plena fuerunt. Hinc tesserae Pythagoras, 

 genigmata Sphingis, JEsopi fabulae, et similia. Quinetiam 

 apophthegmata veterum Sapientum fere per similitudines 

 rem demonstrabant. Hinc Menenius Agrippa apud Romanes 

 (gentem eo saeculo minime literatam) seditionem fabula repres- 

 sit. Denique ut hieroglyphica literis, ita parabolae argumentis 

 erant antiquiores. Atque hodie etiam, et semper, eximius est 

 et fuit parabolarum vigor ; cum nee argumenta tarn perspicua 

 nee vera exempla tarn apta esse possint. 



Alter est usus Poeseos Parabolicae, priori quasi contrarius, 

 qui facit (ut diximus) ad involucrum; earum nempe rerum, 

 quarum dignitas tanquam velo quodam discreta esse mereatur ; 

 hoc est, cum occulta et mysteria Religionis, Politicae, et Phi- 

 losophiae, fabulis et parabolis vestiuntur. Utrum vero fabulis 

 veteribus poetarum subsit aliquis sensus mysticus, dubitationem 

 nonnullam habet. Atque ipsi certe fatemur nos in earn senten- 

 tiam propendere, ut non paucis antiquorum poetarum fabulis 

 mysterium infusum fuisse putemus. 1 Neque nos movet, quod 



in 1608; and yet only six years before, when Ellesmere received Elizabeth at Harewood, 

 Othello had been acted there for her entertainment. Even now a writer otherwise 

 unknown hardly becomes known as the author of a successful play. " At present," 

 said Mr. Rogers, " new plays seem hardly to be regarded as literature ; people may go 

 to see them acted, but no one thinks of reading them. During the run of Paul Pry, 

 I happened to be at a dinner-party, where everybody was talking about it, that is, 

 about Liston's performance of the hero. I asked first one person, then another, and 

 then another, who was the author of it? Not a man or woman in the compary 

 knew that it was written by Poole!" Recollections of the Table-talk of Samuel 

 Rogers, p. 253 J. S. 



1 The hesitating manner in which Bacon here expresses himself shows that he felt, 



