524 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



erat), et subintrante Prcevaricatione et per earn corruptione, 

 ortum habet. 



Naturae rerum Fata rerum sorores vere perhibentur et ponun- 

 tur. Fata enim vocantur, ortus rerum, et durationes, et interitus ; 

 atque depressiones etiam, et eminentiae, et labores. et fcelicitates, 

 denique conditiones quaecunque individui ; quae tamen nisi in 

 individuo nobili (utpote nomine, aut iirbe, aut gente) fere non 

 agnoscuntur. Atqui ad istas conditiones tarn varias deducit 

 individua ilia singula Pan, rerum scilicet natura ; ut tanquam 

 eadem sit res (quatenus ad individua) catena Naturae, et filum 

 Parcarum. Ad hasc insuper finxerunt antiqui Panem semper 

 sub dio morari, sed Parcas sub specu ingenti subterraneo habi- 

 tare, atque inde maxima pernicitate ad homines subito advo- 

 lare; quia Natura atque Universi facies spectabilis est et 

 aperta, at Fata individuorum occulta et rapida. Quod si Fatum 

 accipiatur largius, ut omnem prorsus evcntum, non illustriores 

 tantum denote t, tamen utique et eo sensu optime convenit cum 

 universitate rerum ; cum ex ordine naturae nil tarn exiguum sit 

 quod sine causa fiat, et rursus nil tarn magnum ut non aliunde 

 pendeat ; adeo ut fabrica ipsa naturae suo sinu et gremio omnem 

 eventum et minimum et maximum complectatur, et suo tempore 

 certa lege prodat. Itaque nil mirum, si Parcae ut Panis sorores 

 introductas sint, et certe legitimse. Nam Fortuna vulgi filia 

 est, et levioribus tantum philosophis placuit. Sane Epicurus 

 non solum profanum instituere sermonem, sed etiam desipere 

 videtur, cum dixit prcestare credere fabulam Deorum quam Fatum 

 asserere 1 ; ac si quicquam in Uni verso esse possit in star insulae, 

 quod a rerum nexu separetur. Verum Epicurus, philosophiam 

 suam naturalem (ut ex ipsius verbis patet) morali suae accommo- 

 dans et subjiciens, nullam opinionem admittere voluit quae ani- 

 mum premeret et morderet, atque Euthymiam illam (quam a 

 Democrito acceperat) lacesseret aut turbaret. Itaque suavitati 

 cogitationum indulgens potius quam veritatis patiens, plane 

 jugum jactavit, et tarn Fati necessitatem quam Deorum metum 

 repudiavit. Verum de Parcarum germanitate cum Pane satis 

 dictum est, 



1 See Diog. Laert. x. 134. The expressions of which Epicurus made use are 

 sufficiently striking, tirel Kpftrrov $v rep irep] dewy p.vO<# KaraKoXovdfiv r) rfj TO>J/ 

 fyvaiKtov flfjLapfjifvri 5ov\eveiv ; the reference being, as Menage, following Gassondi, 

 remarks, to the doctrines of the earlier physicists, Democritus, &c. 



For some remarks on the "fatis avolsa voluntas" of Epicurus* see Stewart's 

 Dissertation on the Progress of Philosophy, note MM. 



