554 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



est, desiderari statuimus. Earn Astronomiam Vivam nomina- 

 bimus, ad difFerentiam bovis illius Promethei suffarcinati, et 

 solummodo figura tenus bovis. 



At Astrologia multa superstitione referta est, ut vix aliquid 

 sanum in ea reperiatur. Attamen earn potius expurgandam, 

 quam prorsus abjiciendam esse censemus. Quod si quis hanc 

 scientiam non in ratione aut contemplationibus physicis, sed in 

 caeca experientia et complurium sasculorum observatione fun- 

 datam esse contendat, ideoque rationum physicarum examen 

 rejiciat (quod jactabant Chaldaei), is eadem opera et auguria 

 revocet, et aruspicinam et exta et omnigenas fabulas deglutiat ; 

 nam et heec omnia ut diutinae experientiae et per manus traditae 

 discipline dictamina fuisse asserebantur. Nos vero et ut Phy- 

 sicae portionem Astrologiam recipimus, et non plus ei quam 

 ratio et rerum evidentia concedit tribuimus ; demptis supersti- 

 tionibus et commentis. Ut vero rem paulo attentius introspi- 

 ciamus : Primo quam inane illud commentum, quod singuli 

 planetas vicissim per horas regnent, ut spatio viginti quatuor 

 horarum regna sua ter repetant, praeter horas tres supernume- 

 rarias ! Attamen hoc commentum nobis divisionem hebdomadae 

 (rem tarn antiquam et tarn late receptam) peperit ; ut ex alter- 

 natione dierum manifestissime patet ; cum in principio diei se- 

 quentis regnet semper planeta, a plane ta prioris diei quartus; 

 propter tres illas horas quas diximus supernumerarias. 1 Se- 

 cundo, pro commento vano rejicere non dubitamus doctrinam de 

 Thematibus Cceli ad puncta temporis certa, cum distributione 

 domorum ; ipsas scilicet Astrologiae delicias, quae bacchanalia 

 quaedam in coelestibus exercuerunt. Nee satis mirari possumus 

 viros quosdam egregios, et in Astrologia principes, tarn levi ad 

 ista astruenda argumento innixos esse ; aiunt enim, quando illud 

 prodat experientia ipsa, solstitia, aequinoctia, novilunia, pleni- 

 lunia, et hujusmodi stellarum revolutiones majores manifesto et 

 insigniter operari super corpora naturalia ; necesse esse ut posi- 

 turae stellarum magis exactae et subtiliores effectus quoque magis 

 exquisites et occultiores producant. Illi vero seponere primo de- 



1 This explanation of the origin of the names of the days of the week is given 

 by Dio Cassius, xxxvii. c. 21. He also gives another which is free from an objection 

 which has been alleged against the first ; namely that the names are older than the 

 division of the day into twenty-four hours. It is that the successive days were assigned 

 to the respective planets which are fourth in order from each other, from some notion 

 of analogy in the divine harmony to a musical progression by fourths. Joseph Scaliger, 

 as quoted by Selden, deduces the order of progression from the properties of a heptagon 

 inscribed in a circle. See on this subject a very learned essay by Archdeacon Hare in 

 the first volume of the Philological Museum. 



