LIBER QUARTUS. 583 



instar Fastorum de Humanis Triumphis. Qua in re institutum 

 Valerii Maximi et C. Plinii probamus, diligentiam et judicium 

 eorum requirimus. 



Quantum ad doctrinam de Foedere, sive de Communi Vin- 

 culo Animae et Corporis, ea in duas partes tribui possit. Quem- 

 admodum enim inter foederatos intercedunt et mutua rerum 

 suarum communicatio et mutua officia, sic foedus istud animae et 

 corporis duabus sirniliter rebus continetur ; nimirum ut descri- 

 batur quomodo hcec duo (Anima scilicet et Corpus) se invicem 

 detegant ; et quomodo invicem in se agant ; Notitia sive Indica- 

 tione, et Impressione. Harum prior (descriptio scilicet, qualis 

 possit haberi notitia de anima ex habitu corporis, aut de corpore 

 ex accidentibus animi) duas nobis peperit artes ; utramque 

 Praedictionis ; inquisitionibus, alteram Aristotelis alteram Hip- 

 pocratis, decoratam. Quanquam autem tempora recentiora has 

 artes superstitiosis et phantasticis mixturis polluerint; repur- 

 gatse tamen ac in integrum restitutas, et fundamentum habent 

 in natura solidum, et fructum edunt ad vitam communem 

 utilem. Prima est Physiognomia, quae per corporis lineamenta 

 animi indicat propensiones ; altera Somniorum Naturalium In- 

 terpretatio, quae corporis statum et dispositionem ex animi 

 agitationibus detegit. In harum priore, partem nonnullam 

 desiderari perspicio. Siquidem Aristoteles ingeniose et solerter 

 corporis fabricam, dum quiescit, tractavit; eandem in motu 

 (nimirum gestus corporis) omisit ; qui tamen non minus artis 

 observationibus subjiciuntur, et majoris sunt usus. 1 Etenim 

 lineamenta corporis animi inclinationes et propensiones gene- 

 rales ostendunt ; oris autem et partium motus et gestus, in- 

 super aditus et tempora et praesentis dispositionis et voluntatis 

 signa declarant. Ut enim aptissimis atque elegantissimis Ma- 

 jestatis tuae verbis utar, Lingua aures ferit, gestus vero oculos 

 alloquitur? Hoc vero bene norunt veteratores complures et 

 astuti homines, quorum oculi in aliorum vultu et gestibus ha- 

 bitant, idque in commodum suum trahunt ; utpote in quo fa- 

 cultatis et prudentiae suae pars maxima vertatur. Nee sane 



1 The physiognomical method of Aristotle consists chiefly in tracing the resemblances 

 which exist between different kinds of animals and different individuals of the human 

 species ; a method followed by later writers, particularly G. B. Porta, and Lebrun, whose 

 illustrations of his theory are well known, though the essay which they accompanied 

 seems to have been lost. 



* " For as the tongue speaketh to the eares, so doeth the gesture speake to the eye* 

 of the auditour." Basilicon Doron, book iii. J. S. 



P P 4 



