620 ,DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



diligentius) demonstrat Inductionis forma, quam proponit Dia- 

 lectica; qua scilicet scientiarum principia inveniantur et pro- 

 bentur; quae vitiosa plane est et incompetens, et naturam 

 tantum abest ut perficiat, ut etiam earn pervertat et detorqueat. 

 Qui enim modum acute introspexerit quo ros iste aethereus 

 scientiarum, similis illi de quo loquitur poeta, 



aerei mellis coelestia dona, * 



colligatur, (cum et scientiae ipsae ex exemplis singulis, partim 

 naturalibus partim artificialibus, tanquam prati floribus et horti, 

 extrahantur,) reperiet profecto animum suapte sponte et nativa 

 indole Inductionem solertius conficere, quam quae describitur a 

 dialecticis ; siquidem ex nuda enumeratione particularium (ut 

 dialectic! solent) ubi non invenitur instantia contradictoria, 

 vitiose concluditur; neque aliquid aliud hujusmodi Inductio 

 producit quam conjecturam probabilem. Quis enim in se reci- 

 piet, cum particularia quae quis novit aut quorum meminit ex 

 una tantum parte compareant, non delitescere aliquod quod 

 omnino repugnet? Perinde ac si Samuel acquievisset in illis 

 Isai filiis quos coram adductos videbat in domo, et minime 

 quaesivisset Davidem, qui in agro aberat. 2 Atque haec Indu- 

 ctionis forma (si verum omnino dicendum sit) tarn pinguis est 

 et crassa, ut incredibile videatur tarn acuta et subtilia ingenia 

 (qualia in his rebus meditationes suas exercuerunt) potuisse 

 earn mundo obtrudere, nisi illud in causa fuisset, quod opera 

 festinata ad theorias et dogmata contendissent, particularia 

 autem (praesertim moram in iis longiorem) ex fastu quodam et 

 elatione animi despexissent. Illi enim exempla, sive instantias 

 particulares, vice lictorum aut viatorum adhibuerunt ad sum- 

 movendam turbam, ut dogmatibus suis viam aperirent ; neuti- 

 quam autem ea inde ab initio in consilium advocarunt, ut 

 legitima fieret et matura de rerum veritate deliberatio. Certe 

 perculserit animos pia et religiosa quaedam admiratio, cum 

 videamus eadem calcata vestigia, ad errorem ducentia, in divinis 

 et humanis. Quemadmodum enim in Divina Veritate perci- 

 pienda aegre quis in animum inducat ut fiat tanquam parvulus ; 



1 Virg. Georg. iv. 1. 



2 1 Sam. XVL We see from this very strong condemnation of the ordinary mode of 

 induction, how much Bacon must have conceived his own method to differ from it. 

 It is in fact impossible to apprehend Bacon's idea of his own process of induction, if we 

 assume that it was to differ from that in common use only by being more systematic 

 and more accurate. See the General Preface, p. 22. 



