644 DE AUGMENTIS SCTENTIARUM 



Privativis ; cum rite et orcline acquum se utrique praebere 

 debeat. At ille, si res quaepiam aliquando existat et teneat, 

 fortiorem recipit de ea impressionem quam si eadem longe 

 pluries fallat aut in contrarium eveniat. Id quod omnis super- 

 stitionis et vanas credulitatis quasi radix est. Itaque recte 

 respondit ille qui, cum suspensa tabula in templo monstraretur 

 eorum qui vota solverant quod naufragii periculum effugissent, 

 atque interrogando premeretur, annon turn demum Neptuni 

 numen agnosceret ? Quaesivit vicissim, At ubi sunt illi depicti, 

 qui post vota nuncupata perierunt? 1 Atque eadem est ratio 

 superstitionum similium, sicut in Astrologicis, Insomniis, 

 Ominibus, et reliquis. Alterum exemplum est hujusmodi : 

 Animus humanus (cum sit ipse substantia aequalis et uniformis) 

 majorem prcesupponit et affingit in natura rerum cequalitatem 

 et uniformitatem, quam revera est. Hinc commentum mathe- 

 maticorum, In ccelestibus omnia moveri per circulos perfectos, 

 rejiciendo lineas spirales. Hinc etiam fit, quod, cum multa 

 sint in natura monodica et plena imparitatis, affingat tamen 

 semper cogitatio humana Kelativa, Parallela, et Conjugata. 

 Ab hoc enim fonte elementum ismis cum orbe suo introductum 



D 



est, ad constituendam quaternionem cum reliquis tribus, terra, 

 aqua, aere. Chymici autem fanaticam instruxerunt rerum 

 universarum phalangem, inanissimo commento inveniri fin- 

 gentes in quatuor illis suis dementis (coslo, aere, aqua, et 

 terra) species singulas parallelas invicem et conformes. 2 Ter- 

 tium exemplum est superior! finitimum ; quod Homo fiat quasi 

 Norma et Speculum Naturae. Neque enim credibile est (si 

 singula percurrantur et notentur) quantum agmen Idolorum 

 philosophiae immiserit naturalium operationum ad similitu- 

 dinem actionum humanarum reductio: hoc ipsum, inquam, 

 quod putetur talia naturam facere qualia homo facit. Neque 

 multo meliora sunt ista quam haeresis Anthropomorphitarum, 

 in cellis ac solitudine stupidorum monachorum orta ; aut sen- 

 tentia Epicuri huic ipsi in Paganismo respondens, qui Diis 

 humanam figuram tribuebat. At non opus fuit Velleio Epi- 

 cureo interrogare, Cur Deus codum stellis et luminibus, tanquam 

 adilis, ornasset 9 3 Nam si summus ille opifex ad modum aedilis 



1 See Nov. Org. i. 46. 



2 See note on Nov. Org. i. 45. J.S. 



3 Cicero De Nat. Deor. i. c. 9. Compare the following extract from Galileo's lettei 

 to Gallanzone Gallanzoni : " Uno dei nostri piu celebri architetti se avesse avuto a 



