654 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



camur tamen nil admodum in illis ftiisse subtilius aut sublimius ; 

 sed tan turn praeceptiones tradidisse de oratione custa et integra, 

 ueque a consuetudine loquendi prava neque ab affectatione 

 aliquorum vitiata et polluta; in quo genere ipse excelluit. 1 

 Veruntamen hac ipsa re moniti, cogitatione complexi sumus 

 Grammaticam quandam quae non analogiam verborum ad in- 

 vicem, sed analogiam inter verba et res, sive rationem, sedulo 

 inquirat; citra tamen earn, quae Logicae subservit, hermeniam. 

 Vestigia certe rationis verba sunt ; itaque vestigia etiam aliquid 

 de corpore indicant. Hujus igitur rei adumbrationem quandam 

 tenuem dabimus. Primo autem minime probamus curiosam 

 illain inquisitionem, quam tamen Plato vir eximius non con- 

 tempsit 2 ; nimirum de impositione et originali etymologia 

 nominum ; supponendo ac si ilia jam a principio ad placitum 

 indita minime fuissent, sed ratione quadam et significanter 

 derivata et deducta ; materiam certe elegantem, et quasi 

 ceream, quae apte fingi et flecti possit ; quoniam vero antiqui- 

 tatum penetralia perscrutari videtur, etiam quodammodo vene- 

 rabilem ; sed nihilominus parce veram, et fructu cassam. Ilia 

 demum, ut arbitramur, foret nobilissima Grammuticae species, 

 si quis in linguis plurimis tarn eruditis quam vulganbus eximie 

 doctus, de variis linguarum proprietatibus tractaret ; in quibus 

 quaeque excellat, in quibus deficiat, ostendens. Ita enim et 

 lingute mutuo commercio locupletari possint, et fiet ex iis qnas 

 in singulis linguis pulchra sunt (tanquam Venus Apellis 3 ) 

 oration is ipsius quaedam formosissima imago et exemplar quod- 

 dam insigne, ad sensus animi rite exprimendos. Atque una 

 etiam hoc pacto capientur signa haud levia, sed observatu digna 

 (quod fortasse quispiam non putaret) de ingeniis et moribus 

 populorum et nationum, ex linguis ipsorum. Equidem libenter 

 audio Ciceronem notantem, quod apud Graecos desit verbum, 

 quod Latinum illud ineptum reddat; Propterea, inquit, quod 

 Greeds hoc vitium tarn familiare fuit, ut illud in se ne agno- 

 scerent quidem : digna certe gravitate Romana censura. 4 Quid 



1 Aulus Gellius quotes from the Analogia of Caesar, a precept to avoid an unusual 

 word " veluti scopulum," Noctes Att. 1. 10. Bacon refers to the Analogia in several 

 other places. Vide supra, p. [476. Observe that he there speaks of it as a grammatical 

 philosophy in which Caesar was t-ndeavouring to bring words, which are the images of 

 things, into congruity with the things themselves. Whence it would seem that he 

 had changed his opinion as to the character of the book ; for this would be the very 

 analogia inter verba et res from which here he distinguishes it.] 



2 See particularly the Cratylus. 



Not the Venus of Apelles, but the Helen of Zeuxis. 



4 " Nam qui aut tempus quid postulet non videt, aut plura loquitur, aut se ostentat* 



