664 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



tur, eadem Methodo (si fieri possit) animo alterius est insinu- 

 anda, qua primitus inventa est. Atque hoc ipsum fieri sane 

 potest in scientia per Inductionem acquisita ; sed in anticipata 

 ista et prasmatura scientia (qua utimur), non facile dicat quis 

 quo itinere ad earn quam nactus est scientiam pervenerit. At- 

 tamen sane secundum majus et minus possit quis scientiam pro- 

 priam revisere, et vestigia suae cognitionis simul et consensus 

 remetiri ; atque hoc pacto scientiam sic transplantare in animum 

 alienum sicut crevit in suo. Artibus enim idem usuvenit quod 

 plantis. Si planta aliqua uti in animo habeas, de radice quid 

 fiat nil refert ; si vero transferre cupias in aliud solum, tutius 

 est radicibus uti quam surculis. Sic traditio (quae nunc in usu 

 est) exhibet plane tanquam truncos (pulchros illos quidem) 

 scientiarum, sed tamen absque radicibus ; fabro lignario certe 

 commodos at plantatori inutiles. Quod si disciplines ut crescant 

 tibi cordi sit, de truncis minus sis sollicitus ; ad id curam adhibe, 

 ut radices illassae, etiam cum aliquantulo terrae adhaerentis, ex- 

 trahantur. Cujus quidem generis traditionis Methodus ma- 

 thematicorum, in eo subjecto, similitudinem quandam habet ; 

 generatim autem non video quod aut in usu sit, aut quod quis 

 inquisitioni ejus dederit operain. Proinde earn inter Desiderata 

 numerabimus, eamque Traditionem Lampadis, sive Methodum 

 ad Filios, appellabimus. 1 



Sequitur aliud Methodi discrimen, priori intentione affine, 

 reipsa fere contrarium. Hoc enim habet utraque Methodus 

 commune, ut vulgus auditorum a selectis separet ; illud opposi- 

 tum, quod prior introducit modum tradendi soli to apertiorem ; 

 altera, de qua jam dicemus, occultiorem. Sit igitur discrimen 

 tale, ut altera Methodus sit Exoterica, altera Acroamatica. 

 Etenim quam antiqui adhibuerunt praecipue in edendis libris 

 differentiam, earn nos transferemus ad ipsum modum tradendi. 

 Quinetiam Acroamatica ipsa apud veteres in usu fuit, atque 

 prudenter et cum judicio adhibita. At Acroamaticum sive 



1 This illustrates the circumstance that several of Bacon's minor works are ad- 

 dressed as to a son or eons ; by whom we are to understand those who are qualified 

 to be disciples. In the Redargutio Philosophiarum, the speaker addresses his audience 

 as " filii ; " and we find a corresponding phrase in the New Atlantis. 



[I understand by filios in this passage not so much those who are qualified to be 

 disciples, as those who will carry on the work. The traditio lampadis refers to the 

 Greek torch-races, in which there were relays of runners, and each as he was spent 

 handed the torch to a fresh man. The methodus ad filios is the method which, having 

 In view the continual progression of knowledge, hands over its unfinished work to 

 another generation, to be taken up and carried forward. See preface to the Nocum 

 Oryanum, note B at the end. J.S.] 



