LTDER SEXTUS. 679 



sibi demum agendum easet. Prior autem ; Descendamus (inquit) 

 in puteum profundum, neque enim verisimile est ibi aquam defutu- 

 ram. Cui altera ita regerit ; Quin si forte ibi quoque aqua deficiet, 

 quomodo exinde rursus ascendere poterimus? Firmamentum 

 autem hujus Sophismatis est, quod actiones humanse adeo sint 

 incertje et periculis expositse, ut illud optimum videatur quod 

 plurima habeat effugia. Hue spectant formulae illae, quae in 

 usu sunt ; Obligatum plane et obstrictum te reddes : Non tantum 

 quantum voles sumes ex fortuna, &c. 



ELENCHUS. 



Fallit Sophisma primo, quia in actionibus humanis fortuna 

 urget ut aliquid demum decernatur. Etenim, ut eleganter a 

 quopiam dictum est, etiam non statuere est aliquid statuere ; 

 adeo ut saepenumero consilii suspensio pluribus nos implicet 

 necessitatibus quam si aliquid statuissemus. Videtur autem 

 iste morbus quidam animi similis ei qui reperitur in avaris ; sed 

 translatus a cupiditate retinendi opes ad cupiditatem retinendi 

 arbitrium et potestatem. Siquidem avarus frui non vult, ne 

 quid detrahat de summa ; ita et hujusmodi scepticus nil exequi 

 vult, ut omnia ei sint integra. Fallit secundo, quia necessitas, 

 et illud (quod aiunt) Jacta est alea, stimulos addit animis ; sicut 

 inquit ille, Cceteris pares, necessitate certe superiores estis. 1 



SOPHISMA. 



8. Quod quis culpa sua contraxit, majus malum; quod ab 

 externis imponitur, minus malum. 



Hujus rei causa est, quod morsus conscientiae adversa con- 

 duplicet ; contra, conscium sibi esse quod culpa quis vacet, 

 magnum praebet in calamitate solatium. Itaque poetae ea 

 pathemata maxime exaggerant, tanquam desperationi propiora, 

 ubi quis seipsum accuset et discruciet ; 



Seque unum clamat causamque caputque malorum. 2 



Contra, calamitates virorum insignium elevat et diluit inno- 

 centiae et meriti conscientia. Porro cum malum ab aliis inten- 

 tetur, habet quivis quod libere conqueri possit ; unde dolores 

 eui exhalent neque cor suffocent. Etenim iis quae ab in- 

 juria hominum profecta sunt, indignari solemus, aut ultionem 

 meditari, aut denique Nemesim divinam vel implorare vel ex- 



1 " Virtute pares, necessitate superiores estis. " Livy, iv. 28. 



* " Se causam clamat crimenque caputque malorum." VIBG. JEn, xii. 600. 



