LIBER SEXTOS. 683 



confert ad motuin plaustri quam primus. Etiam non inepte 

 dici solet; Convitinm regestum illud esse quod pugnce sit reum. 

 Prius enim fortasse praetervolaturum fuisset. Itaque prius 

 malo principium dedit, sed posterius modum abstulit. Fallit 

 Sophisma secundo, propter dignitatem perseverantiae ; quas in 

 progressu, non in aggressu sita est. Etenim casus aut natura 

 primum impetum progignere possunt; at affectus tantum- 

 modo maturus et judicium, constantiam. Fallit tertio in iis 

 rebus, quarum natura et cursus ordinarius in contrarium rei 

 incceptse fertur ; ita ut prima incceptio perpetuo evacuetur, nisi 

 vires continuentur. Quemadmodum in formulis illis usitatis 

 dicitur ; Non progredi, est regredi ; et Qui non projicit, deficit ; 

 ut in cursu in adversum mentis; remigatione in adversum 

 gurgitis. At contra, si in declivi mentis motus incipiat, aut 

 secundo flumine remigatio fiat, turn gradus inco3ptus longe 

 potiores partes tenet. Porro iste Color non tantum extenditur 

 ad gradum incoeptionis qui sit a potentia ad actum, comparatum 

 cum gradu qui sit ab actu ad incrementum ; verum etiam ad 

 gradum qui sit ab impotentia ad potentiam, comparatum cum 

 gradu qui sit a potentia ad actum. Etenim gradus ab impoten- 

 tia ad potentiam major videtur quam a potentia ad actum. 



SOPHISMA. 



10. Quod ad veritatem refertur majus est quam quod ad 

 opinionem. Modus autem et probatio ejus quod ad opinionem 

 pertinet, hcec est ; quod quis 9 si clam putaret fore, facturus non 

 esset. 



Ita, pronunciant Epicurei de Fcelicitate Stoicorum in Virtute 

 collocata, quod similis sit fbelicitati histrionis in scena ; qui si a 

 spectatoribus et plausu eorum destitueretur, animis statim con- 

 cideret. Itaque virtutem, per ignominiam, Bonum Theatrole 

 vocant. Aliter fit in divitiis, de quibus ille, 



Populus me sibilat ; at mihi plaudo. 1 



Itidem in voluptate, 



Grata sub imo 



Gaudia corde premens, vultu simulante pudorem. 2 



1 Horace, Sat i. 1. 66. 



8 This is a quotation from the Latin translation of Theocritus by Hessus (Paris, 

 1546.). The original is, 



on^curiv ai86fJ.eva, KpaSia 8' o? &8ov tavflrj. 



a line which occurs near the end of the twenty-seventh Idyll. The translation, unlike 

 most translations made in the sixteenth century, is printed without the text, and i* 

 exceedingly loose and paraphrastic. Eobnnus Hessus has been supposed one of th^ 

 authors of the Epistohr Obscurorum Virorum. 



