LIBER SEXTUS. 687 



ELENCHUS. 



Fallit Sophisma primo, ubi quis ampliorem praeceperit de re 

 aliqua opinionem quam pro vera rei ipsius magnitudine. Etenim 

 cum hoc fit, distributio falsam illam opinionem destruet, et rem 

 in veritate sua, non autem cum amplifi cation e, monstrabit. 

 Itaque si quis morbo aut dolore corripiatur, horae longiores ei 

 videbuntur absque horologio aut clepsydra, qnam si iisdem 

 mensurentur. Nam si tsedium et vexatio morbi tempus videri 

 longius faciunt quam revera est, at computatio temporis errorem 

 ilium corrigit, et brevius facit quam opinio ilia falsa conceperat. 

 Etiam in planitie, contra quam superius dictum est aliquando 

 evenit. Licet enim visus in principio viam ostentet breviorem 

 sensui, quia indivisa est; tamen si ex eo obrepat opinio de 

 longe minori intervallo quam reperitur, opinionis ejus vanas 

 frustratio efficiet ut videatur demum etiam quam revera est 

 productior. Itaque si quis opinioni alicujus falsae de magnitu- 

 dine rei cujuspiam velificari cupiat, caveat a distributionibus, 

 sed rem integram utique extollat. Fallit Sophisma secundo, 

 si distributio ea distrahatur, non autem simul obversetur, aut 

 uno aspectu visum feriat. Ttaque si flores in horto aliquo in 

 plures torulos distinguantur, majoris quantitatis speciem prae- 

 bebunt quam si omnes in uno toro simul crescerent, modo toruli 

 illi oculis simul subjiciantur ; aliter enim unio distributioni dis- 

 tractae praevalebit. Sic reditus eorum majores videntur, quibus 

 praedia et latifundia sua vicina aut conjuncta sunt. Nam, si 

 sparsim sita sint, non veniunt tarn facile sub aspectum. Fallit 

 Sophisma tertio, propter dignitatem unitatis supra multitudi- 

 nem. Omnis enim compositio, indigentiae in singulis signum 

 est certissimum ; ubi illud usu venit, 



Et quae non prosunt singula, multa juvant. 1 



Itaque Marias partes potiores ; Martha, Martha, attendis ad 

 plurima, unum sufficit. 2 Hinc ilia fabula JEsopi de vulpe et 

 feli. Jactabat enim vulpes quantas artes haberet et eftugia, 

 quibus se a canibus eriperet ; felis autem se unico tantum con- 

 fidere auxilio dixit, utpote quae tenuem scandendi facultatem 

 haberet; quod tamen reliquis illis vulpinis longe praestantius 

 prassidium fuit : unde adagium ; Multa novit vulpes, sed felis 

 unum magnum.* Quinetiam in hujus fabulae significatione morali 



1 Ovid. Rem. Amor 420. 2 St. Luke, x. 41, 42. 



8 " Multa novit vulpes, sed echinus unum magnum," is a proverb in Erasmus! 

 collection. Vide Er. Adag. i. 5. 18. 



