690 



DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



Senes sibi sapiunt magis, nilis authoritatis contemptus; 



aliis et reipublicae minus. 



Si conspici daretur, magis 

 deformat animos quam cor- 

 pora senectus. 



Senes omnia metuunt, prae- 

 ter Deos. 



IV. VALETUDO. 

 Pro. 

 Cura valetudinis 



ut quisque suo periculo sapiat. 



Tempus, ad quae consilia 

 non advocatur, nee rata habet. 



Senibus Veneres mutantur 

 in Gratias. 1 



ammum 



Con. 

 Saepe convalescere est saepe 



humilem facit et corpori sup- juvenescere. 



plicem. 



Corpus sanum hospes animae 

 est ; aegrum, ergastularius. 



Nil tarn summas actionum 

 promovet, quam prospera vale- 

 tudo; at contra infirma feri- 

 atur nimis. 



Pro. 



Charitas reipublicae incipit a 

 familia. 



Uxor et liberi disciplina 

 quaedam humanitatis; at cce- 

 libes tetrici et severi. 



Ccelibatus et orbitas ad nil 



Excusatio valetudinis poly- 

 chresta; ad quam etiam sani 

 confugimus. 



Nimis arcto foedere corpus 

 animae jungit sanitas. 



Et lectus magna imperia 

 administravit, et lectica ma- 



gnos exercitus. 



\ 

 V. UXOR ET LIBERI. 



Con. 



Qui uxorem duxit et libe- 

 ros suscepit, obsides fortunae 

 dedit. 



Generare et liberi, humana 

 sunt; creare et opera, divina. 



Brutorum aeternitas soboles ; 



aliud conferunt, quam ad fu- Virorum, fama, merita, et in- 



stituta. 



GEconomicaB rationes publi- 

 cas plerunque evertunt. 



Aliquibus fortuna Priami 

 placuit, qui suis omnibus su- 

 perstes fuit. 8 



gam. 



Morti sacrificat, qui liberos 

 non procreat. 



Caetera foelices, in liberis 

 fere infortunati sunt ; ne di- 

 vinas sorti nimium appropin- 

 quent homines. 2 



1 This idea has been expressed in a different form by Mr. Milnes : 



" On that deep retiring shore 



Frequent pearls of beauty lie ; 

 Where the passion- waves of yore 

 Fiercely beat and mounted high." 



2 This seems to me to belong more properly to the other side of the argument ; but 

 if it be rightly placed where it is, it must mean that to be happy in his children is 

 happiness too great for a man, unless it be balanced by misfortune in other ways. /. S. 



8 The allusion is to Tiberius. See Suet, in Tiber, c. 62. 



