LIBER SEXTUS. 



691 



VI. DIVITL&. 



Pro. 



Divitias contemnunt, qui 

 desperant. 



Invidia divitiarum virtutem 

 effecit deam. 



Dum philosophi dubitant 

 utrum ad virtutem an volu- 

 ptatem omnia sint referenda, 

 collige instrumenta utriusque. 



Virtus per divitias vertitur 

 in commune bonum. 



Caetera bona provincialem 

 habent administrationem, di- 

 vitiae solae generalem. 



Con. 



Divitiarum magnarum vel 

 custodia est, vel dispensatio 

 quaedam, vel fama ; at nullus 

 usus. 



Annon vides lapillis et id 

 genus deliciis fingi pretia, ut 

 possit esse aliquis magnarum 

 divitiarum usus ? 



Multi dum divitiis suis 

 omnia venalia fore credide- 

 runt, ipsi in primis venerunt. 



Non aliud divitias dixerim, 

 quam impedimenta virtutis ; 

 nam virtuti et necessariae sunt, 

 et graves. 



Divitiae bona ancilla, pessima 

 domina. 



VII. HONOKES. 

 Pro. 



Honores non tyrannorum 

 (ut loquuntur), sed Provi- 

 dentiae Divinae calculi sunt. 



Honores faciunt et virtutes 

 et vitia conspicua ; itaque illas 

 provocant, haec refraenant. 

 Non novit quispiam quan- 



Con. 



Dum honores appetimus 

 libertatem exuimus. 



Honores dant fere potesta- 

 tem earum rerum, quas optima 

 conditio est nolle, proxinia 

 non posse. 



Honorum ascensus arduus, 



turn in virtutis cursu profe- statio lubrica, regressus prae- 



cerit, nisi honores ei campum ceps. 



praebeant apertum. Qui in honore sunt, vulgi 



Virtutis, ut rerum aliarum, opinionem mutuentur oportet, 



rapidus motus est ad locum, ut seipsos beatos putent. 

 placidus in loco; est autem 

 virtutis locus honos. 



VIII. IMPERIA. 



Pro. Con. 



Foelicitate frui, magnum Quam miserum habere nil 



bonum est ; sed earn et aliis fere quod appetas, infinita 



impertiri posse, adhuc majus. quae metuas. 



Y V 2 



