738 DE AUGMENilS SCIENTIARUM 



exercitationum animi, non minus quam corporis. Illorum pau- 

 cula recensebimus. 



Primum erit, ut jam a principio caveamus a pensis vel mayis 

 arduis vel magis pusillis qnam res postulat. Nam si oneris 

 minium imponatur, apud ingenium mediocre, bene sperandi 

 alacritatem obtundes ; apud ingenium fiducise plenum, opi- 

 nionem concitabis qua plus sibi polliceatur quam praestare 

 possit; quod secum trahit socordiam. In utroque autem in- 

 genii temperamento, fiet ut experimentum expectationi non 

 satisficiat ; id quod animum semper dejicit et confimdit. Quod 

 si pensa leviora fuerint, rnagna inducitur in progressionis summa 

 jactura. 



Secundum erit, ut ad exercendam facultatem aliquam, quo 

 habitus comparetur, duo imprimis tempora observentur ; alterum, 

 quando animus optime fuerit ad rem dispositus ; alterum 

 quando pessime. Ut ex priore, plurimum in via promoveamus ; 

 ex posteriore, nodos obicesque animi contentione strenua dete- 

 ramus ; unde tempora media facile et placide labentur. 



Tertium erit illud prasceptum, cujus Aristoteles 1 obiter me- 

 minit ; ut totis viribus (citra tamen vitium) nitamur in contra- 

 rium illius, ad quod natura maxime impellimur ; sicut cum in 

 adversum gurgitis remigamus, aut baculum incurvum, ut rectum 

 fiat, in contrarium flectimus. 



Quartum praeceptum ex illo axiomate pendet, quod verissi- 

 mum est ; animum ad quacunque fcelicius tralii et suavius, si 

 illud quo tendimus in intentione operantis non sit principale, sed 

 tanquam aliud agendo superetur ; quoniam ita fert Natura, ut 

 necessitatem et imperium durum ferme oderit. Sunt et alia 

 multa quae utiliter praecipi possint de regimine Consuetudinis. 

 Consuetudo enim, si prudenter et perite inducatur, fit revera 

 (ut vulgo dicitur) altera natura ; quod si imperite et fortuito 

 administretur, erit tantuin simia natune ; quas nihil ad vivum 

 imitetur, sed inscite tantuin et deformiter. 



Similiter, si de Libris et Studiis, eorumque ad Mores virtute 

 et influentia, verba facere vellemus ; numnam desunt plurima 

 praecepta et congilia frtictuosa eo spectantia ? Annon unus ex 

 Patribus, magna cum indignatione, Poesim appellavit vinum 

 damonum 2 ; cum revera progignat plurimas tentationes, cupidi- 



1 Arist. Eth. ad Nicom. ii. 9. 



2 Bacon seems to have been thinking of the following passage in Agvippa's De In- 

 cerlitudine, &c. c. 4.: " Augustinus Poesim vocat vinum erroris ab cbriis doctoribns 



